ارزيابي ميزان شكست درمان و تحليل استخوان در آلوئولوپلاستي بعد از كاشت ايمپلنت فوري

رشت

دندانپزشكي

زمينه: از كاربرد ايمپلنت¬هاي دنداني براي بازسازي دندان¬هاي از دست رفته يك روش جايگزين مناسب براي درمان¬گر و بيمار است. امروزه كاشت ايمپلنت بلافاصله پس ازكشيدن دندان يك روش متداول براي كاهش زمان بي دنداني بيماران است.كاشت ايمپلنت به صورت فوري نيازمند استفاده از روش هاي بازسازي بافتي است. اهداف: هدف از مطالعه حاضر ارزيابي ميزان شكست درمان و تحليل استخوان در روش آلوئولوپلاستي (Alveoloplasty) بعد از كاشت ايمپلنت فوري مي¬باشد. روش‌ كار: بيماراني كه به علت غيرقابل نگهداري بودن يك دندان تك يا دو ريشه كانديد جراحي ايمپلنت فوري مي¬باشند مورد ارزيابي هاي پيش از عمل قرار گرفتند. پس از ارزيابي هاي اوليه و تهيه گرافي هاي مورد نياز و حصول بي حسي مناسب، بيمار جهت درمان جراحي آماده¬سازي شد. پس از كشيدن دندان به صورت استريل فلپ جراحي همراه با دو برش آزادكننده ايجاد شد.بعد از كارگذاشتن ايمپلنت مناسب آلوئولوپلاستي توسط فشردن فورسپس كشيدن روي استخوان انجام شد.سپس فلپ جراحي توسط تيغ از پريوست جدا و براي بخيه زدن به صورت بدون كشش در سمت مقابل قرار گرفت.راديوگرافي اوليه پانوراميك براي يكسان سازي در مراحل بعدي از يك مركز مورد ارزيابي قرار گرفت. در معاينات نهايي و زمان گذاشتن پيچ فرم دهنده لثه اي (Healing) پس از ارزيابي كلينيكي در صورت وجود تحليل ميزان آن در ناحيه استخوان فوقاني اطراف ايمپلنت توسط گيج ظريف اندازه گيري و ثبت شد. سپس ايمپلنت ها از لحاظ موفقيت درمان نيز مورد ارزيابي قرار گرفتند. پس از جمع آوري داده ها، اطلاعات وارد نرم افزار SPSS نسخه 24 گرديد. سطح معني داري آزمون ها در اين مطالعه در تمامي موارد كمتر 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: ميزان تحليل استخواني راديوگرافي برابر mm 11/0±14/0 بود. ميزان تحليل استخواني كلينيكي برابر mm 21/0±1/0 بود. ميزان تحليل به اين دو روش اندازه¬گيري، داراي همبستگي مثبت و معناداري بود (453/or=، 026/0P=). در بررسي نتايج جراحي كاشت ايمپلنت درصد موفقيت برابر با 100 % بوده است و هيچگونه شكستي طبق تعريف اتفاق نيفتاده بود. نتايج آزمون آناليز واريانس (Anova) بيانگر عدم وجود اختلاف معنادار دو روش ارزيابي تحليل استخواني به روش راديوگرافيك (384/0P=) و روش كلينيكي (894/0P=) بر اساس محل دندان جراحي شده، مي¬باشد. در ميزان تحليل استخواني به روش پانوراميك (648/0P=) و ميزان تحليل استخواني به روش كلينيكي (294/0P=) بر حسب شماره دندان¬هاي دو فك؛ اختلاف معناداري مشاهده نشد. نتيجه گيري: بر اساس يافته¬هاي مطالعه¬ي حاضر هر دو روش اندازه¬گيري تحليل استخواني بعد از كاشت ايمپلنت فوري قابل قبول و داراي همبستگي معناداري بودند. البته در روش كلينيكي بعلت نياز بيماران به تعويض پيچ لثه اي و نيز بعلت ديد مستقيم قابل اطمينان تر بود. واژه‌هاي كليدي: ايمپلنت دنداني، ايمپلنت فوري، تحليل استخواني، آلوئولوپلاستي.

30649

دندانپزشكي

علوم پزشكي گيلان

متوسلي، صفا Motevasseli, Safa

حسيني، هادي