ارزيابي تاثير درماني تزريق داخل زجاجيه‌اي متوتروكسات در بيماران ديابتي مبتلا به ادم مقاوم ماكولا

رشت

چشم پزشكي

مقدمه: ادم ماكولا يكي از دلايل مهم كاهش ديد است. تدابير درماني عمده شامل فتوكواگولاسيون، استفاده از كورتيكواستروئيدها و تزريق داخل ويتره عوامل ضدرشد عروقي است و ليكن در برخي موارد مقاومت در درمان مشاهده مي¬شود.عوامل متعددي منجمله التهاب در پاتوژنز ادم ديابتي دخيل است لذا از عوامل ضدالتهاب بهره گرفته مي¬شود. يكي از اين داروها متوتروكسات است. هدف از اين مطالعه ارزيابي تاثيرتزريق داخل ويتره‌اي متوتروكسات در كنترل ادم مقاوم ماكولا مي¬باشد. مواد و روش: 33 چشم از 30 بيمار با ادم ديابتي مقاوم ماكولا كه به سه تزريق متوالي آواستين بعلاوه يك تزريق تركيبي آواستين- تريامسينولون به فاصله 6-4 هفته پاسخ نداده بودند، وارد مطالعه گرديدند. بيماران تحت معاينات كامل چشمي وOCT ماكولا قرارگرفتند.. سپس هر مورد تحت يك تزريق متوتروكسات به ميزان 400 ميكروگرم در 16/0 سي¬سي قرار گرفت. بيماران تحت پيگيري در ماه¬هاي 1، 3 و 6 بعد از تزريق قرار گرفتند و در هر بار معاينه كامل چشمي و OCT ماكولا انجام گرديد. نتايج: متوسط ضخامت ماكولا قبل از تزريق 66/71±82/369 و در پايان پيگيري 32/77±33/364 ميكرومتر بوده است (194/0P=) متوسط ضخامت ناحيه مركزي ماكولا قبل از تزريق 18/101±03/490 و در ماه 6، 42/166±52/446 ميكرومتر بوده است (014/0P=) متوسط تيزبيني قبل از درمان براساس Log MAR 334/0±597/0 و در ماه 6، 514/0±714/0 برآورد شده است (314/0P=). نتيجه: در اين مطالعه تزريق داخل چشمي متوتروكسات در درمان ادم مقاوم ماكولا ناشي از ديابت تاثيرگذار نبوده است. كليدواژه¬ها: متوتروكسات، ادم ديابتي مقاوم ماكولا

30564

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

كاظم نژاد ليلي، احسان Kazem Nezhad Leyli, Ehsan

صبوري، محمدرسول