مقايسه داروي رميفنتانيل با تجويز توام داروهاي پروپوفول و فنتانيل جهت آرام بخشي و بيدردي (سديشن و آنالژزي) در درمان جااندازي بسته دچار دررفتگي قدامي شانه، مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده دو سوكور

رشت

طب اورژانس

مقدمه: انجام روش¬هاي تشخيصي و درماني در اورژانس رايج است و روند آرام سازي و بي¬دردي يك مهارت اساسي و مهم براي هر پزشك طب اورژانس محسوب مي¬شود. هدف: هدف ما مقايسه تركيب پروپوفول/ فنتانيل و رمي فنتانيل براي جااندازي دررفتگي قدامي شانه است. روش اجرا: در اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده دوسوكور، ميزان راحتي در جااندازي شانه، نمره درد و همچنين عوارض جانبي بين پروپوفول/ فنتانيل و رمي فنتانيل براي آرام بخشي و بي دردي در بين بيماراني كه جهت جااندازي دررفتگي قدامي شانه مراجعه كرده بودند، مقايسه شد. يافته¬ها: 36 بيمار به طور تصادفي به 2 گروه تخصيص يافتند. هيچگونه تفاوت معني¬داري براساس مشخصات زمينه¬اي بيماران در دو گروه وجود نداشت. گروه رمي فنتانيل مدت زمان ريكاوري كوتاهتر (1± 06/2 در مقابل 68/4± 25/5) و نياز به تكرار داروي بي¬حسي بيشتر (8/43% در مقابل 7/16%) داشت. ميانگين تعديل شده نمره درد در حين و پس از جااندازي در گروه رمي فنتانيل (80/2، فاصله اطمينان 95%: 41/2-19/3) بصورت معني¬داري كمتر از گروه پروپوفول/ فنتانيل (760/3، فاصله اطمينان 95%: 39/3-13/4) بود. در حاليكه ميزان راحتي در جااندازي شانه در گروه رمي فنتانيل بطور معني¬داري كمتر از گروه پروپوفول/ فنتانيل بود. عوارض جانبي در 12 بيمار (3/33%) گروه پروپوفول/ فنتانيل و 10 بيمار (2/31%) در گروه رمي فنتانيل ديده شد. نتيجه¬گيري: به نظر مي¬رسد كه استفاده از رمي فنتانيل با زمان ريكاوري كوتاهتر ولي تعداد شكست بيشتر در مقايسه با تركيب پروپوفول/ فنتانيل در دررفتگي قدامي شانه همراه است.اگرچه ميانگين تغييرات شدت درد در گروه رميفنتانيل كمتر بوده و دوره بهبودي سريع¬تري داشته و دارويي به نسبت قوي تر از فنتانيل است ولي عوارض تنفسي قابل توجه و سفتي عضلاني ايجاد شده پس از تزريق كه منجر به استفاده همزمان از پروپوفول شده، آن را به تنهايي داروي مناسبي براي انجام فرايند جااندازي دررفتگي قدامي شانه معرفي نمي¬كند. كليدواژه¬ها: پروپوفول، رمي فنتانيل، فنتانيل، دررفتگي قدامي شانه مقدمه: انجام روش¬هاي تشخيصي و درماني در اورژانس رايج است و روند آرام سازي و بي¬دردي يك مهارت اساسي و مهم براي هر پزشك طب اورژانس محسوب مي¬شود. هدف: هدف ما مقايسه تركيب پروپوفول/ فنتانيل و رمي فنتانيل براي جااندازي دررفتگي قدامي شانه است. روش اجرا: در اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده دوسوكور، ميزان راحتي در جااندازي شانه، نمره درد و همچنين عوارض جانبي بين پروپوفول/ فنتانيل و رمي فنتانيل براي آرام بخشي و بي دردي در بين بيماراني كه جهت جااندازي دررفتگي قدامي شانه مراجعه كرده بودند، مقايسه شد. يافته¬ها: 36 بيمار به طور تصادفي به 2 گروه تخصيص يافتند. هيچگونه تفاوت معني¬داري براساس مشخصات زمينه¬اي بيماران در دو گروه وجود نداشت. گروه رمي فنتانيل مدت زمان ريكاوري كوتاهتر (1± 06/2 در مقابل 68/4± 25/5) و نياز به تكرار داروي بي¬حسي بيشتر (8/43% در مقابل 7/16%) داشت. ميانگين تعديل شده نمره درد در حين و پس از جااندازي در گروه رمي فنتانيل (80/2، فاصله اطمينان 95%: 41/2-19/3) بصورت معني¬داري كمتر از گروه پروپوفول/ فنتانيل (760/3، فاصله اطمينان 95%: 39/3-13/4) بود. در حاليكه ميزان راحتي در جااندازي شانه در گروه رمي فنتانيل بطور معني¬داري كمتر از گروه پروپوفول/ فنتانيل بود. عوارض جانبي در 12 بيمار (3/33%) گروه پروپوفول/ فنتانيل و 10 بيمار (2/31%) در گروه رمي فنتانيل ديده شد. نتيجه¬گيري: به نظر مي¬رسد كه استفاده از رمي فنتانيل با زمان ريكاوري كوتاهتر ولي تعداد شكست بيشتر در مقايسه با تركيب پروپوفول/ فنتانيل در دررفتگي قدامي شانه همراه است.اگرچه ميانگين تغييرات شدت درد در گروه رميفنتانيل كمتر بوده و دوره بهبودي سريع¬تري داشته و دارويي به نسبت قوي تر از فنتانيل است ولي عوارض تنفسي قابل توجه و سفتي عضلاني ايجاد شده پس از تزريق كه منجر به استفاده همزمان از پروپوفول شده، آن را به تنهايي داروي مناسبي براي انجام فرايند جااندازي دررفتگي قدامي شانه معرفي نمي¬كند. كليدواژه¬ها: پروپوفول، رمي فنتانيل، فنتانيل، دررفتگي قدامي شانه

30559

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

ضياء ضيابري، مهدي Ziae Ziabari, Seyyed Mehdi , شكيبا، مريم Shakiba, Maryam

منصف كسمايي، وحيد