بررسي ميزان تمايل به فرزندآوري و عوامل مرتبط با آن در زنان متأهل مراجعه كننده به مراكز خدمات جامع سلامت شهر رشت در سال 96-95

رشت

آموزش مامايي

مقدمه : تمايل به فرزندآوري در ايران در همه گروههاي سني كاهش يافته است. فرزندآوري از يك سو متأثر از ساختارهاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي جامعه مي باشد و از سوي ديگر تكيه بر نيازهاي فردي دارد. هدف : تعيين ميزان تمايل به فرزندآوري و عوامل مرتبط با آن در زنان متأهل. روش كار : اين مطالعه يك تحقيق تحليلي- مقطعي است. با روش نمونه گيري خوشه اي تعداد 550 زن متأهل مراجعه كننده به مراكز بهداشت رشت در سال 1395 انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه اي مشتمل بر سه بخش بود. كه اطلاعات فردي- اجتماعي، باروري و ميزان تمايل به فرزندآوري را مي سنجيد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آمار توصيفي، آزمونهاي آماري مجذور كاي دو، و رگرسيون لجستيك انجام شد. نتايج : ميانگين سني زنان 2/6 ± 57/31 سال و تحصيلات اكثريت 1/41 درصد، دانشگاهي بود. يافته ها نشان داد كه 1/45 درصد، از واحدها تمايل به فرزندآوري در حال حاضر نداشتند. همچنين ارتباط آماري معني داري بين سن همسر (001/0 = P)، مدت ازدواج (013/0 = P)، تعداد فرزندان فعلي (001/0 = P)، درآمد (05/0 = P) و نظر مخاطبان نسبت به تعداد فرزند (001/0 = P)، با تمايل به فرزندآوري داشت. نتيجه گيري : از آنجائيكه با توجه به نتايج مطالعه حدود نيمي از واحدهاي مورد پژوهش تمايل به فرزندآوري در حال حاضر داشتند. لذا پيشنهاد مي گردد برنامه ريزان و مسئولان براي اصلاح روند كنوني جمعيت برنامه ريزي هاي لازم از جمله فراهم كردن كسب و كار، مهيا نمودن مسكن و آگاهي بخشي از اهميت داشتن فرزند انجام دهند. كليدواژه ها : تمايل به فرزندآوري، عوامل مرتبط، زنان متأهل.

30503

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

پاك سرشت، صديقه , عطر كار روشن، زهرا

نيكنامي، مريم