بررسي وضعيت تشخيص بويايي بيماران مبتلا به پاركينسون در رشت – سال 1395

رشت

گوش و گلو و بيني و جراحي سر و گردن

مقدمه: حس بويايي باعث افزايش كيفيت زندگي مي¬شود، برخلاف حواسي چون بينايي و شنوايي، تشخيص مشكلات حس بويايي بسيار دشوار است. براي اندازه¬گيري بويايي و تعريف آزمون آن تلاش¬هاي زيادي انجام شد كه از موفق¬ترين آن¬ها تست تشخيص بويايي پنسيلوانيا مي¬باشد. اختلالات بويايي مي¬تواند به عنوان نشانه تشخيصي مهم بسياري از بيماري¬هاي جدي از جمله پاركينسون باشد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه مقطعي، به بررسي نتايج آزمون "تشخيص بويايي ايران" در بيماران مبتلا به پاركينسون در رشت در سال 1395 پرداختيم. 104 نفر از افراد مبتلا به پاركينسون كه قبل از ورود به مطالعه توسط پزشك نورولوژيست معاينه شده و تشخيص بيماري پاركينسون و مرحله بيماري نيز در آن¬ها مشخص شده بود، وارد مطالعه شدند. نمره آزمون فرد براساس تعداد پاسخ¬هاي صحيح مشخص شد، سپس افراد به سوالات مربوط به 3 كتابچه تست تشخيص بويايي ايران پاسخ دادند. نتايج: در مطالعه¬ي ما نشان داده شد كه شغل بيماران ارتباط معني¬داري با مشكلات بويايي آن¬ها ندارد (406/0P=) اما يك ارتباط معني¬دار بين ميزان تحصيلات و نمره¬ي آزمون وجود دارد. بين مدت ابتلا و نمره¬ي آزمون بويايي قويا همبستگي منفي معني¬داري وجود دارد (001/0P=). در مطالعه¬ي ما بين سن و امتيازات كسب شده در آزمون همبستگي منفي ديده مي¬شود (024/0P=) و با افزايش سن در بيماران پاركينسوني امتياز بيماران از آزمون كمتر مي¬شود به¬طوري كه در بيماران كمتر از 61 سال متوسط نمره آزمون 98/2±4/13 و در بيماران بالاي 61 سال 4/3±92/11 بود. نتيجه¬گيري: درجاتي از كاهش بويايي در اكثر بيماران مبتلا به پاركينسون ديده مي¬شود اين اختلالات با افزايش سن شدت مي¬گيرد، با مرحله بيماري همبستگي منفي دارد، اما ارتباط آن با طول مدت بيماري هنوز در ابهام است. به هر حال آنچه واضح است، اين مسئله است كه اختلالات بويايي مي¬تواند يك علامت پيشگويي كننده بيماري پاركينسون باشد، لذا تشخيص هايپوسمي و آنوسمي بعنوان هشداري براي پزشكان است، تا اين افراد مورد بررسي بيشتر قرار گيرند البته تشخيص قطعي پاركينسون براساس علايم و اختلالات حركتي مي¬باشد. كلمات كليدي: بويايي، پاركينسون

30394

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

گرامي، هوشنگ Gerami, Houshang , سليماني، ربابه Soleimani, Robabeh

جلالي، ميرمحمد , رودباري، علي