• عنوان

    بررسي اثر تادالافيل در مقايسه با تامسولوسين و دارونما بر علائم ناشي از جايگذاري Double-J Stent در حالب متعاقب يورتروسكوپي و ليتوتريپسي Transureteral در مردان مبتلا به سنگ حالب مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني تحقيقاتي رازي رشت

  • نويسنده اصلي

    سبطي، مهدي

  • محل تحصيل
    رشت
  • رشته تحصيلي
    اورولوژي
  • چكيده
    مقدمه: استنت حالب وسيله¬اي براي درناژ بهتر ترشحات دستگاه ا دراري فوقاني و رفع انسداد حالب ناشي از سنگ، تومور يا تنگي بوده كه به روش باز يا اندوسكوپيك و با تكنيك¬هاي آنته گريد يا رتروگريد جايگذاري مي¬گردد. تاكنون بررسي اختصاصي در مورد اثر تادالافيل بر علائم ناشي از جايگذاري استنت حالب انجام نشده است. باتوجه به اهميت درمان موربيديته و عوارض ناشي از استنت حالب به دليل اثر بر كيفيت زندگي بيمار، عدم تاثير داروهاي آلفابلوكر بر عملكرد كاري و مسائل جنسي بيمار و نتايج متفاوت در خصوص تاثير بر سلامت جنرال بيمار، تاثير تادالافيل بر LUTS وED، بيان آنزيم PDE5 در مثانه و حالب و تاثير مهاركننده¬هاي انتخابي آن در محدود كردن nitric oxide/cGMP Signaling، تنظيم تون عضلات صاف و كاهش تحريك¬پذيري مثانه و حالب، ارزيابي اثر تادالافيل در اين بيماران مي¬تواند سودمند باشد. هدف اين طرح، انجام كاآزمايي باليني در خصوص اثر تادالافيل در مقايسه با تامسولوسين و دارونما برعلايم ناشي از جايگذاري استنت Double-J در حالب متعاقب يورتروسكوپي و TUL در مردان مبتلا به سنگ حالب مي¬باشد. مواد و روش¬ها: اين مطالعه به صورت Pilot بر روي 126 مرد مبتلا به سنگ حالب كه به تدريج و با توجه به توالي مراجعه تحت يورتروسكوپي و ليتوتريپسي ترانسيورترال (TUL) قرار گرفته و در انتهاي عمل جايگذاري استنت Double-J حالب به مدت 4 هفته در آنان صورت گرفت (با توجه به معيارهاي ورود و خروج و تعاريف مندرج در روش اجراي طرح)، انجام شد. پس از رضايت شركت در طرح، بيماران به صورت تصادفي به سه گروه تادالافيل، تامسولوسين و دارونما تقسيم شدند و در يكي از سه گروه به صورت دوسويه كور تحت مداخله تادالافيل5mg، تامسولوسين0.4 mg و يا دارونما قرار گرفتند نتيجه: سنين متوسط بيماران 40 سال بود. تادالافيل باعث بهبود معني¬دار علايم نسبت به گروه پلاسبو شده بود (00/0=P) ولي اين مقدار از گروه تامسولوسين كمتر بود (03/0=P). در حوزه درد در يافتيم كه تادالافيل باعث بهبود معني¬دار علايم نسبت به گروه پلاسبو شده بود (00/0=P). ولي اين مقدار از گروه تامسولوسين كمتر بود و معنا دار نبود (05/0<P). در حوزه عملكرد جنسي در تفاوت معني داري بين 3 گروه ديده نشد. بحث: اگر چه مطالعات علمي در زمينه اثر تادالافيل و خصوصا مقايسه آن با تامسولوسين در علايم ادراري ناشي از تعبيه استنت بعد يورتروسكوپي محدود است اما اين مطالعه مقايسه¬اي نشان داد كه اگرچه تادالافيل باعث بهبود مختصر درد و علايم ادراري مي¬شود اما اين مقدار در مقايسه با تامسولوسين ناچيز است و در عملكرد جنسي نيز تفاوت معني داري ندارد. كليد واژه¬ها: تادالافيل، تامسولوسين، دارونما،ِ Double-J Stent، يورتروسكوپي، LUTS
  • شماره ركورد
    30113
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان
  • استاد مشاور
    غلامجاني مقدم، كيوان Gholamjani Moghadam, Keyvan , كاظم نژاد ليلي، احسان Kazamnejad, Ehsan
  • استاد راهنما
    روشني، علي