بررسي موارد و علل تجويز خارج كردن پيشگيرانه ي دندان عقل بدون علامت بدون پاتولوژي توسط ارتودنتيست هاي ايران

رشت

دندانپزشكي

درمان مولرسوم نهفته ي بدون علامت بدون پاتولوژي بحث انگيز باقي مانده است. جراحان اكثراً اين دندان ها را خارج مي كنند اما ارتودنتيست ها اغلب در پروسه درمان درگير تصميم گيري در مورد درمان اين دندان ها هستند.چون اكثر بيماران ارتودنسي داراي اين دندان ها بوده و اغلب براي نيل به اهداف درمان ارتودنسي خارج مي گردند. هدف:تعيين موارد تجويز خارج كردن پيشگيرانه دندان عقل نروئيده ي بدون علامتِ بدون پاتولوژي ميان ارتودنتيست هاي ايران روش كار: پرسشنامه الكترونيكي به آدرس الكترونيكي متخصصين فرستاده شده سپس مجدداً يادآوري اول و دوم و سوم فرستاده شد. تصاوير راديوگرافيك از آرشيو راديولوژي دانشگاه گيلان انتخاب گرديد. تحليل اطلاعات با آمار توصيفي و مقايسه ي علل تجويز برحسب سابقه فعاليت تخصصي ، سن،جنس ،محل تحصيل دوره ي تخصصي باآزمون Mann Whitneyوkruskal wallis انجام شد. يافته ها : 304 نفر ارتودنتيست ساكن ايران، 52نفر شركت نمودندكه 63.5% از ايشان مرد و 36.5% زن بودند.ميانگين و انحراف معيار سن نمونه ها 8.9 + 40.9 و براي سابقه كاري7.8 + 10.8سال است. 86.5% فارغ التحصيل داخل كشور و 13.5% خارج از كشور بودند. 100% افراد 30-39 سال با خارج كردن دندان به علت كمبود فضا موافقند. 91.5% از موافقان با خارج كردن به علت كمبود فضا،فارغ التحصيلان داخل كشور بودند. بحث و نتيجه گيري: شايعترين علل تجويز خارج كردن مولر سوم انحراف مسير رويشي ،كمبود فضا در ناحيه ي خلفي و عدم وجود آنتاگونيست بود. مولر سوم منديبل بيشتر به علت نگراني از بازگشت بي نظمي خارج مي شود. تجويز خارجسازي بعلت خواست بيمار و عدم وجود آنتاگونيست با جنسيت متخصصين رابطه داردو مردان درصد بالاتري از مخالفان را تشكيل ميدهند. اگرچه21.2% ارتودنتيست هاي ايراني معتقدند كه مولرسوم منديبل مي تواند سبب نگراني بازگشت بي نظمي در ناحيه ي قدامي گردد؛اما تنها 3/8% از متخصصين صرفاً براي جلوگيري از ريلاپس، خارج كردن دندان را تجويز مي نمايند.

30025

دندانپزشكي

علوم پزشكي گيلان

خليقي سيگارودي، علي Ali Khalighi Sigarudi , كاظم نژاد ليلي، احسان Ehsan Kazemnejad

قلي نيا، فائقه