بررسي ميزان بروز ‏انفاركتوس ميوكارد حوالي استنت گذاري‏ و تعيين عوامل خطر پيشگويي كننده همراه در بيماران تحت استنت گذاري الكتيو مراجعه كننده به ‏بيمارستان حشمت سال 95-94

رشت

راديولوژي

مقدمه: مداخله كرونري از راه پوست (PCI) مي¬تواند با تعداد كم اما مهمي از عوارض حول و حوش پروسيجر مانند: انفاركتوس ميوكارد، ترومبوز، سكته مغزي، خونريزي وسيع يا مرگ همراه باشد كه از بين اين عوارض انفاركتوس حول و حوش پروسيجر شايع¬ترين عارضه است. هدف: هدف ما بررسي ميزان بروز انفاركتوس ميوكارد حوالي استنت گذاري و تعيين عوامل پيشگويي¬كننده و پيش¬گيرنده از اين عارضه مي¬باشد. روش اجرا: 442 بيمار كه طبق آنژيوگرافي قبلي كانديد PCI الكتيو بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. متغير¬هاي دموگرافيك و آزمايشگاهي و آنژيوگرافيك و ارتباط آن¬ها با انفاركتوس حوالي پروسيجر بررسي شد.ck- MB قبل و 8 و 24 ساعت اندازي¬گيري شد. مواردي كه حداقل سه برابر افزايش از حد فوقاني نرمال داشتند بعنوان PMI درنظر گرفته شدند. نتايج: از 442 بيمار PCI كرونر 40 مورد افزايش CK- MB سه برابرافزايش URL داشتند (04/9 درصد). تعداد 149 نفر (7/33 درصد) زن و تعداد 293 نفر (3/66 درصد) مرد بودند. بيماراني كه سابقه ديابت و HTN و هيپرليپيدمي وLVEF پايين وGFR پايين و Cr بالا و CRP بالا و اسيد اوريك بالا و عدم مصرف يا دوز پايين استاتين و مت فورمين (در ديابتي¬ها) و تعداد بيشتر استنت و طول بيشتر ضايعه و دفعات بيشتر بالون داشتند بيشتر دچار PMI شدند. نتيجه¬گيري: با مراقبت از عملكرد كليه و تجويز دوز كافي استاتين و مت فورمين و حداقل رساندن دفعات بالون مي¬توان انفاركتوس پس ازPCI را كاهش داد. كليد¬واژه¬ها: انفاركتوس ميوكارد، انفاركتوس ميوكارد حوالي آنژيوپلاستي، مداخله كرونري از راه پوست، نارسايي حاد كليه ناشي از ماده حاجب.

29963

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

حسندخت، طلوع Tolou Hasandokht

سالاري، ارسلان , قلي پور، محبوبه