بررسي ارتباط سطح سرمي هورمون پاراتيروييد و ويتامين D با شدت درگيري عروق كرونر و ميزان عملكرد سيستوليك بطن چپ در بيماران مراجعه كننده جهت آنژيوگرافي كرونري سرپايي به بيمارستان قلب دكتر حشمت رشت

رشت

قلب و عروق

مقدمه و هدف: شناخت و كنترل پرديكتورهاي جديد بيماري عروق كرونر و نارسايي قلبي به عنوان علل شايع مرگ و مير، از اهميت زيادي برخوردار است. مطالعاتي ارتباط بين سطح سرمي پاراتورمون با شدت درگيري عروق كرونر، نارسايي قلبي و هايپرتنشن را نشان داده¬اند. مطالعاتي نيز ارتباط بين كمبود ويتامين D با شدت درگيري عروق كرونر، هايپرتنشن، چاقي، اختلال عملكرد آندوتليوم عروقي، و نارسايي قلبي را مطرح كرده¬اند. با اين حال مطالعات در زمينه ارتباط پاراتورمون و ويتامين D با درگيري عروق كرونر و نارسايي قلبي¬اندك و متناقض است. پاراتورمون و ويتامين D مي¬توانند به عنوان بيوماركرهاي جديد در ارزيابي شدت بيماري كرونري و نارسايي قلبي مطرح شوند. همچنين اصلاح كردن PTH و ويتامين D با درمان¬هايي مانند ويتامين D و كلسيم به سادگي قابل انجام است و اين درمان ايمن به نظر مي¬رسد، لذا روشن كردن اين موضوع كه آيا PTH و ويتامين D يك هدف براي كاهش ريسك كارديووسكولار مي¬باشند، ارزشمند است. در اين مطالعه به بررسي تعيين سطح سرمي پاراتورمون و ويتامين D در بيماران تحت آنژيوگرافي الكتيو و تعيين ارتباط اين دو فاكتور با شدت درگيري عروق كرونر(بر اساس SYNTAX Score) و شدت نارسايي سيستوليك قلب (بر اساس اكوكارديوگرافي) مي¬پردازيم. روش اجرا: در اين مطالعه مقطعي از بيماراني كه به صورت الكتيو تحت آنژيوگرافي قرار گرفتند در صورت داشتن رضايت و معيار ورود اطلاعات دموگرافيك، سابقه بيماري¬هاي قبلي، مصرف سيگار، داروهاي مصرفي و سابقه فاميلي بيماري قلبي-عروقي، جمع¬آوري و ثبت شد. شدت كاركرد سيستوليك قلبي (Ejection Fraction) بر اساس اكوكارديوگرافي تعيين شد. سپس نمونه خون قبل از آنژيوگرافي گرفته شد و سطح PTH و ويتامين D اندازه¬گيري شد. سطح PTH به دو دسته بيشتر از pg/ml 40 و كمتر از pg/ml 40تقسيم شد. سطح ويتامين D به سه دسته نرمال (بيشتر از 20(،ng/ml) Insufficiency 30 ng/ml تا ng/ml30) و Deficiency (كمتر ازng/ml 20) تقسيم شد. شدت بيماري عروق كرونر بر اساس SYNTAX Score به سه دسته High, Intermediate, Low تعيين شد. ارتباط بين سطح PTH و ويتامين D با شدت بيماري عروق كرونر و شدت نارسايي قلبي با استفاده از آزمون آناليز رگرسيون لاجستيك پلي توموس و كاي اسكور انجام شد. نتايج: 131 نفر (3/48%) زن و 140 نفر (6/51%) مرد با ميانگين سني 8/11±8/60 سال وارد مطالعه شدند. ارتباط معكوس و معني داري بين سطح ويتامين D با شدت درگيري عروق كرونري بر اساس امتياز SYNTAXوجود داشت. در گروه با ريسك بالاي SYNTAX (بيشتر از 33)، بيماران با كمبود واضح ويتامين D سه برابر افرادي بودند كه سطح نرمال ويتامين D داشتند. فراواني بيماران در سه گروه SYNTAX بر حسب سطوح مختلف ويتامين D بطور معني¬داري متفاوت است (001/0P<). ميانگين سطح SYNTAX در گروه بيماران با 40PTH> بيشتر از گروه بيماران با40 PTH<= بود (5/17 در مقايسه با 6/13)، ولي از نظر آماري تفاوت معناداري نداشت (06/0P=). اما فراواني بيماران در گروه¬هاي مختلف SYNTAX بر حسب سطح سرمي PTH از نظر آماري به طور معني¬داري متفاوت بود (001/0P=)، بدين ترتيب كه بيماران با33 SYNTAX >= بيشتر سطح پاراتورمون بالاي 40 داشتند. ميانگين ويتامين D سرم در افراد داراي 50%EF>= بالاتر از گروه 50EF < بود اما اين تفاوت از نظر آماري، معني¬دار نبود (4/0P=). اگرچه بيماران با 40% EF< سطح PTH بيشتري از گروه با 40% EF>=داشتند ولي اين ارتباط معني¬دار نبود (01/0P Value =). نتيجه¬گيري: ارتباط معكوس بين سطح ويتامين D با شدت درگيري عروق كرونري بر اساس امتياز SYNTAXوجود دارد. همچنين بيماران با SYNTAX با امتياز بالا، بيشتر سطح پاراتورمون بالاي 40 داشتند. از ويتامين D و PTH مي-توان به عنوان يك بيوماركر مستقل براي شدت درگيري كرونري استفاده كرد. در مطالعه¬ي ما ارتباط معني¬داري بين شاخص EF و سطوح مختلف ويتامين D بدست نيامد. همچنين بيماران با EF كمتر سطح PTH بيشتري از گروه با EF بيشتر داشتند ولي اين ارتباط معني¬دار نبود. مطالعات بيشتري نياز است تا نقش اين دو بيوماركر در بيماري كرونري و نارسايي قلبي مشخص شود. كليدواژه¬ها: بيماري عروق كرونر، ويتامين D، پاراتورمون، امتياز SYNTAX

29949

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

قلي پور، محبوبه Mahboubeh Gholipour, Kheirkhah, Jalal , خيرخواه، جلال Kheirkhah, Jalal

سالاري، ارسلان , ميربلوك، فردين