ارزيابي اثر لوتيروكسين در مقايسه با دارونما برروي حجم ندول تيروييد در بيماران مبتلا به ندول خوش خيم تيروييد در طي دو سال پيگيري

رشت

راديولوژي

مقدمه: ندول¬هاي تيروئيد در بيش از 50% بالغين در دهه پنجم زندگي وجود دارد. بيماران اغلب با داروي لووتيروكسين درمان شده به عبارت ديگر باعث كاهش اندازه ندول¬ها مي¬شوند اما اثر بخشي درمان مهاركننده_ تيروتروپين با تيروكسين همچنان نامشخص است. در اين مطالعه كه به بررسي تعيين اثر لووتيروكسين روي كاهش حجم ندول خوش خيم تيروئيد در طي 24ماه پيگيري انجام شد. روش اجرا: مطالعه حاضر يك مطالعه كار آزمايي باليني دوسوكورهمراه با گروه شاهد و دارونما است در اين مطالعه 70 بيمار با ندول خوش خيم تيروئيد كه توسط بيوپسي و سونوگرافي تاييد شده و به صورت تصادفي به دو گروه 35 نفري تقسيم شده به يك گروه پلاسبو و به گروه ديگر گروه لووتيروكسين به صورت كاملا دوسوكور در مدت 24 ماه تجويز شد قبل و بعد از درمان، سونو گرافي براي اندازه گيري اندازه ندول¬ها استفاده شده است. جهت مقايسه روند تغييرات حجم ندول¬هادر دو گروه در مقاطع زماني مورد مطالعه از روش آماري آناليز واريانس داده¬هاي تكراري (ANOVA with Repeated Measurement) استفاده شد. نتايج: در اين مطالعه تفاوت آماري معني¬داري در حجم ندول¬هاي خوش¬خيم تيروئيد در بيماران دريافت¬كننده لووتيروكسين (تحت سركوب TSH) و دريافت كننده دارونما درمدت 24 ماه ديده مي¬شود.. نتيجه گيري: به طور كلي با توجه به نتايج مطالعه با اين نتيجه گيري مي¬رسيم كه لووتيروكسين در كاهش اندازه و حجم ندول¬هاي خوش خيم تيروئيد در طول مدت 24 ماه مي¬تواند اثر گذار باشد. كليدواژه ها: ندول، اولتراسوند، لووتيروكسين

29934

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

كاظم نژاد ليلي، احسان Kazem Nezhad leily, Ehsan

كلانتري، سعيد , عليزاده، احمد