عنوان
بررسي ريسك فاكتورهاي عفونت عمقي متعاقب فيكساسيون شكستگي¬هاي پروگزيمال تيبيا با پليت در بيمارستان پورسينا در سال¬هاي1394 -1396
نويسنده اصلي
مهربان، هنگامه
محل تحصيل
رشت
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: شكستگيهاي پروگزيمال تيبيا غالباً شكستگيهاي پيچيده هستند و عوارض زيادي دارند. هدف از اين تحقيق، بررسي ريسك فاكتورهاي عفونت عمقي متعاقب فيكساسيون شكستگي¬هاي پروگزيمال تيبيا با پليت در بيمارستان پورسينا در سال¬هاي 1394 –1396است.
مواد و روش: اين مطالعه به صورت مطالعه تحليلي و مقطعي طراحي شده است. در اين مطالعه از مهر ماه 1394 الي پايان شهريور 1396 حدود 710 بيمار تحت فيكساسيون شكستگي¬هاي پروگزيمال تيبيا با پليت در بيمارستان پورسينا قرار گرفتند و از اين تعداد، 80 بيمار پس از فيكساسيون مبتلا به عفونت گشتند. كليه مشخصات بيماران مورد مطالعه شامل: سـن، جـنس، وجـود عوامل زمينه¬ساز عفونت مثـل مصـرف داروهـاي كنتـرل كننــده سيســتم ايمنــي، اســتعمال ســيگار، سابقه بستري در ICU قبل از عمل و ديابــت وارد پرسشنامة اطلاعاتي گرديدند. در اين مطالعه براساس طبقه¬بندي Gustello، شكستگي¬هاي باز بيماران به سه تيپ 1، تيپ 2 و تيپ 3 تقسيم شده، سپس تيپ 3 از مطالعه خارج و تنها بيماراني كه داراي تيپ 1 و 2 مي¬باشند وارد مطالعه گرديدند. همچنين بيماران داراي شكستگي¬هاي پروگزيمال تيبيا براساس طبقه¬بندي shatzker نيز به شش طبقه تقسيم¬بندي شده و ريسك عفونت عمقي متعاقب فيكساسيون شكستگي¬هاي پروگزيمال تيبيا با پليت برحسب طبقه¬بندي shatzker مورد بررسي قرار گرفت.
نتايج: در مطالعه حاضر ميانگين سن بيماران مورد مطالعه 57/14±6/40 سال بدست امد ميزان بروز كلي عفونت در شكستگي¬هائي كه تحت عمـل جراحي فيكساسيون داخلـي قـرار گرفتـه بودنـد در اين مطالعه معـادل 75/8 درصـد بدست امد در مطالعه حاضر تنها 25 درصد بيماران مبتلا به ديابت بوده و تعداد مردان بيشتر از زنان است. به طوري كه 52 نفر (65%) مرد و 28 نفر (35%) زن هستند. همچنين 40 درصد بيماران داراي عفونت پس از فيكساسيون مصرف سيگار داشتند، بيشترين فراواني تروما در تصادفات رانندگي بوده به صورتي كه شامل 40 نفر (50 درصد) مي¬باشد و بعد از ان سقوط از ارتفاع با 45 درصد و صدمات ورزشي با 5 درصد تشكيل شده است.
بحث و نتيجه¬گيري: در اين مطالعه براساس نتايج مي¬توان نتيجه¬گيري كرد كه در ميزان بروز عفونت در شكستگي¬هاي باز و بسته عواملي چون سابقه بستري در بخش مرافبت¬هاي ويژه، ابتلا به ديابت، مصرف داروهاي كنترل كننده سيستم ايمني و مصرف سيگار بسيار مهـم و تاثيرگذار بوده و موجب افزايش ميزان عفونت در بيماران مي¬گردد كه البته نيازمند تحقيقات بيشتري در اين زمينه مي¬باشد.
شماره ركورد
29899
دانشكده
دانشكده پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي گيلان
استاد راهنما
اسدي، كامران