عنوان
بررسي ارتباط بين سطح مقطع عضلات ركتوس فموريس اندازه‌گيري شده توسط اولتراسوند و شدت بيماري در مبتلايان به بيماري انسدادي مزمن ريه در سال 1395
نويسنده اصلي
نوتاراج، حميد
محل تحصيل
رشت
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
چكيده
مقدمه: بيماري انسدادي مزمن ريه (COPD)، تنگي پيشرونده¬ي راههاي هوايي به همراه از دست دادن آهستهي عملكرد ريوي و محدوديت جريان هوا است. بيماري COPD بر روي عضلات اسكلتي از جمله عضلات اندام تحتاني تاثير گذار مي‌باشد. در بيماران مبتلا به COPD ، سونوگرافي تشخيصي مي‌تواند يك روش مؤثر، مقرون به صرفه و سريع براي اندازه‌گيري حجم عضلاني باشد. بنابراين با توجه به شيوع بالاي بيماري COPD و امكان طرح‌ريزي مداخلات مؤثر در زمينه ارتقاي عملكرد و كيفيت زندگي اين بيماران بر آن شديم تا مطالعه‌اي با عنوان بررسي اندازه‌گيري توده عضلات ركتوس فموريس در مبتلايان به بيماري انسدادي مزمن ريه توسط اولتراسوند در سال 1395 را طراحي كرده و به انجام رسانيم.
مواد و روش¬ها: اين مطالعه با طراحي مقطعي- تحليلي در طي سال 1395 بر روي 54 بيمار مبتلا به COPD، بستري در بيمارستان رازي رشت و 54 فرد سالم كه بر اساس سن، جنس و BMI به صورت گروهي همسان سازي شده بودند، صورت پذيرفت. وضعيت باليني و شدت بيماري در بيماران مبتلا به COPD بر اساس اعداد به دست آمده از سه معيار شامل: طبقه‌بنديGOLD ، معيار CAT و سابقه شدتگيري حاد COPD طبق مدل COPD assessment تعيين گرديد. شاخص‌هاي اسپيرومتري از قبيل FEV1 و FEV1 / FVCو مشخصات دموگرافيك بيماران شامل سن، جنس، BMI، مصرف سيگار و تعداد دفعات بستري در بيمارستان نيز ثبت گرديد. سطح مقطع عضلات ركتوس فموريس در مبتلايان به بيماري انسدادي مزمن ريه توسط راديولوژيست و بوسيله اولتراسوند سنجيده شد. داده‌ها بعد از جمع‌آوري با استفاده از نرم افزار SPSS 18 تحليل شد و سطح معني‌داري آماري آزمون‌ها P < 0.05 در نظر گرفته شد.
نتايج: از لحاظ سن، جنس و نمايه توده بدني اختلاف آماري معني‌داري بين مبتلايان به COPD و افراد غير مبتلا وجود نداشت. ميانگين مصرف سيگار در سال، در افراد مبتلا بيشتر بود به طوري كه اين اختلاف از لحاظ آماري نيز معني‌دار بود (001/0>p). بين سطح مقطع عضله ركتوس فموريس در سمت راست و چپ در مبتلايان به COPD تفاوت معني‌داري وجود نداشت. تفاوت آماري معني‌داري از لحاظ سطح مقطع عضله ركتوس فموريس در كل و سمت راست و چپ بين مبتلايان به COPD و افراد غيرمبتلا وجود داشت (001/0> P). از طرف ديگر، بين FEV1، FEV1/FVC با سطح مقطع عضله ركتوس فموريس همبستگي مثبت و معني‌داري وجود داشت (004/0, p=39/or= ؛ 001/0, p=441/or=). بر اساس يافته‌هاي اين مطالعه همبستگي CAT score و سطح مقطع عضله ركتوس فموريس معني‌دار نبود. بعلاوه، بين سطح مقطع عضله ركتوس فموريس و شدت COPD تفاوت آماري معني‌داري وجود داشت (001/0 = P).
نتيجه گيري: نتايج اين بررسي نشان داد كه سطح مقطع عضله ركتوس فموريس در مبتلايان به COPD به طور معني¬داري پايين تر از افراد غير مبتلا به اين بيماري مي¬باشد. همچنين بين سطح مقطع عضله ركتوس فموريس و شدت COPD تفاوت آماري معني‌داري وجود دارد.
كليد واژه ها: عضله چهار سر، بيماري ريوي، انسداد مزمن، اولتراسونوگرافي
شماره ركورد
29894
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان
استاد مشاور
رفيعي، الهه Elahe, Rafiei
استاد راهنما
دليلي، اميررضا , علوي، سيدعلي