بررسي شيوع آسيب هاي مغزي و گردني در بيماران با شكستگي هاى ناحيه فك و صورت در بيمارستان هاي آموزشي شهرستان رشت در سال ١٣٩٥

رشت

جراحي دهان، فك و صورت

مقدمه: اين مطالعه با هدف تعيين شيوع آسيب هاي مغزي و گردني در بيماران با شكستگي هاى ناحيه فك و صورت مراجعه كننده به بيمارستان¬هاي آموزشي شهرستان رشت در سال ١٣٩٥، انجام گرديد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه توصيفى تحليلى، گذشته نگر كه به صورت مقطعي و در سال 1395 انجام شد، تعداد 361 نفر از مراجعين به مراكز آموزشى-درمانى شهرستان رشت كه شكستگى هاى فك و صورت در آن¬ها تشخيص داده شده بود، وارد مطالعه شدند. وجود انواع صدمات مغزى و ستون فقرات گردنى در اين بيماران بررسي گرديد. يافته¬هاي پژوهش: در اين تحقيق در مجموع 361 بيمار با شكسستگي¬هاي فك و صورت مورد بررسي قرار گرفتند كه از اين تعداد 286 نفر (79 درصد) مرد و 75 نفر (21 درصد) زن بودند (001/0=p). نسبت مردان به زنان در مطالعه حاضر 4 به 1 بود. ميانگين سني بيماران در مطالعه حاضر، 29/19±50/33 سال با حداقل 2 و حداكثر 90 سال بود. رده سني 30-21 سال بيشترين فراواني (129 نفر، 73/35 درصد) و رده¬هاي سني 10-1 سال (54/5 درصد) و بالاي 50 سال (26/5 درصد) كمترين فراواني را در بين بيماران مورد بررسي داشتند (0001/0=p). مهم¬ترين مكانيسم ايجاد آسيب در بيماران دچار شكستگي فك و صورت، تصادفات (61 درصد) رانندگي بود. ساير علل ايجاد تروما در اين مطالعه به ترتيب عبارت بودند از: نزاع (15 درصد)، آسيب ورزشي (14 درصد) و زمين خوردن (12 درصد) (003/0=p). منديبول (51 درصد) شايع¬ترين محل شكستگي در بيماران مورد بررسي بود. در شكستگي منديبول نيز كنديل (34 درصد) و تنه منديبول (22 درصد) شايع¬ترين محل¬هاي شكستگي بودند (0001/0=p). همچنين شايع¬ترين الگوي شكستگي در بخش مياني صورت به ترتيب شامل: لفورت II (40 درصد)، لفورت I (16 درصد)، لفورت III (11 درصد) و آلوئولار (3 درصد) بود (001/0=p). آسيب ستون فقرات گردني در 9 نفر (49/2 درصد) از بيماران مشاهده گرديد (004/0=p) كه از اين تعداد 7 نفر مرد و 2 نفر زن بودند (09/0=p). شايع¬ترين صدمات ستون فقرات گردني، شكستگي استخوان (8/77 درصد) و سپس دررفتگي مهره گردن (34/33 درصد) بود. فتق ديسك (12/11 درصد) و كانتوژن طناب نخاعي (12/11 درصد) در رده¬هاي بعدي قرار داشتند (0001/0=p). 217 نفر (11/60 درصد) از بيماران دچار آسيب¬هاي مغزي شده بودند (0001/0=p) كه از اين ميان 168 نفر مرد و 49 نفر زن بودند (0001/0=p). صدمات مغزي مشاهده شده در بين بيماران به ترتيب فراواني عبارت بودند از: شكستگي جمجمه (42/35 درصد)، هماتوم اكسترادورال (69/23 درصد)، هماتوم ساب دورال (89/18 درصد) و هماتوم ساب آراكنوئيد (90/12 درصد) (003/0=p). بالاترين درصد آسيب¬هاي مغزي (16/45 درصد) (264/0=p) و ستون فقرات گردني (56/55 درصد) (0001/0=p) در رنج سني 30-21 سال مشاهده گرديد. بحث و نتيجه¬گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه آسيب¬هاي مغزي از شيوع بالايي (11/60 درصد) در بيماران با شكستگي¬هاي فك و صورت همراه است كه بايستي به منظور درمان مناسب و توان بخشى بيمار تروماى صورت، اينگونه درگيري¬ها مدنظر قرار گيرد. كلمات كليدي: آسيب هاي مغز، شكستگي فك بالا، مهره هاي گردن

29702

دندانپزشكي

علوم پزشكي گيلان

عليجاني، بابك Alijani, Babak

خليقي سيگارودي، علي