بررسي فراواني و عوامل خطر افسردگي و اضطراب در بيماران تحت درمان نگهدارنده با متادون در مراكز ترك اعتياد شهر رشت

رشت

پزشكي

مقدمه: درمان اعتياد و شكستن چرخه معيوب آن گران و دشوار است و سيستم درماني جامعي را با رويكردهاي مختلف دارو درماني، روان درماني و بازپروري مي¬طلبد. با توجه به اضطراب و افسردگي در بيماران معتاد در حال ترك و تأثيراتي كه اين اختلالات بر روي پروسه درمان دارند، در اين مطالعه فراواني و عوامل خطر افسردگي و اضطراب در بيماران تحت درمان نگهدارنده با متادون در مراكز اعتياد شهر رشت بررسي شد. روش بررسي: اين مطالعه مقطعي-تحليلي از نوع همبستگي و روش جمع¬آوري نمونه به شكل تصادفي سيستماتيك بود. جامعه مورد بررسي شامل افراد مبتلا به سوء مصرف مواد شهر رشت در سال 1395 تحت درمان نگهدارنده با متادون بود. اطلاعات عمومي بيماران توسط پرسشنامه دموگرافيك ثبت شد. سپس پرسشنامه¬هاي اضطراب افسردگي و اضطراب هميلتون و BPRS تكميل گرديد و پس از جمع¬آوري اطلاعات، داده¬ها در نرم¬افزار spss ورژن 22 تجزيه تحليل شد. نتايج: از 446 نمونه بررسي در اين پژوهش 35 نفر زن و 411 نفر مرد بودند. بين نمره افسردگي هميلتون در بيماران تحت درمان نگهدارنده با متادون در متغير تحصيلات، وضعيت تاهل، محل زندگي و شغل در سطح 001/0 و بين نمره اضطراب هميلتون در اين بيماران نيز در سطح 001/0 همبستگي معني¬داري وجود داشت. همبستگي معني-داري بين نمره ارزيابي روانپزشكي BPRS در بيماران فوق در متغير جنسيت و سن، تحصيلات، وضعيت تاهل، و شغل در سطح 001/0 و در متغير محل زندگي در سطح 005/0 مشاهده شد. بين ميانگين نمره افسردگي هميلتون بيماران با مدت زمان اعتياد، تعداد دفعات ترك، ميزان دوز متادون مصرفي و مدت زمان، سابقه جرم و نوع ماده مصرفي در سطح 001/0 رابطه وجود داشت. بين ميانگين نمره افسردگي هميلتون بيماران مذكور با متغيرهاي فوق در سطح 001/0 و با نوع مصرف مواد در سطح 003/0 ارتباط معنادار بود. بين ميانگين نمره ارزيابي روانپزشكي BPRS در بيماران با اين متغيرها در سطح 001/0رابطه وجود دارد اما در ارتباط با نوع مصرف مواد اين رابطه معني¬دار نبود. همبستگي معني¬داري بين ميانگين نمره افسردگي، اضطراب و ارزيابي روان¬پزشكي BPRS بيماران در سطح 1% وجود داشت. تفاوت معني¬داري بين ميزان مصرف متادون برروي افسردگي در سطح 1% و ميزان نمره ارزيابي روانپزشكي در سطح 5% وجود داشت اما بين ميزان مصرف متادون با سطح اضطراب تفاوت معني¬داري ديده نشد. نتيجه¬گيري: مطالعه حاضر نشان داد كه بين افسردگي و علائم رواني در بيماران تحت درمان متادون، با توجه به ميزان مصرف متادون رابطه وجود دارد و با مصرف دوز مناسب مي¬توان دو علائم فوق را كنترل كرد. استفاده از درمان¬هاي جايگزيني مانند متادون مي¬تواند در كاهش شيوع و شدت افسردگي، اضطراب و افزايش كيفيت زندگي موثر باشد. واژه¬هاي كليدي: افسردگي، اضطراب، اعتياد، متادون

29540

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

سليماني، ربابه

شكرگزار، سميه