بررسي تغيير شاخص توده بدني در كودكان و نوجوانان مبتلا به اختلال نقص توجه و بيش فعالي تحت درمان با ريتالين (متيل فنيديت)

رشت

پزشكي

چاقي و اضافه وزن در كودكان و نوجوانان در دهه¬هاي اخير در تمام دنيا رشد فزاينده¬اي داشته است و يكي از مهم¬ترين معضلات بهداشتي در كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه همچون كشور ما مي-باشد. يكي از مهم¬ترين اختلالات روانپزشكي كه با افزايش وزن در كودكان و نوجوانان ارتباط دارد، اختلال بيش فعالي و عدم تمركز Attention Deficit Hyperactivity Disorder(ADHD) است هدف: هدف اين پژوهش بررسي تغيير شاخص توده¬ي بدني در كودكان و نوجوانان مبتلا به اختلال نقص توجه و بيش فعالي تحت درمان با ريتالين(متيل فنيديت) مي¬باشد. روش كار: اين مطالعه، يك مطالعه تحليلي به روش همگروهي گذشته نگر است كه بر روي 149 كودك و نوجوان 3 تا 18 سالي صورت گرفته است كه به مركز تخصصي مشاوره كودكان و نوجوانان گيل مراجعه كرده و داراي اختلال بيش فعالي و عدم تمركز بر اساس معيارهاي DSM-IV-TR بوده¬اند. در صورت وجود نرماليتي، تحليل داده¬ها از طريق آزمون آماري اندازه¬هاي تكراري صورت گرفت. يافته ها: در اين مطالعه 8/71 درصد مراجعين پسر بوده¬اند. ميانگين سني در اين طرح 62/2±20/8 بوده است. 2/24 درصد كودكان هم ابتلايي روانپزشكي مربوط به اختلال رفتاري داشته¬اند. 9/81 درصد مراجعين اختلال ADHD از نوع تركيبي داشته اند. 8/22 درصد از داروهاي تثبيت كننده خلق يا آنتي سايكوتيك استفاده مي¬كرده¬اند. به طور ميانگين شاخص توده بدني در ابتداي مطالعه 62/4±78/17 بوده و در پايان مطالعه به 23/4±48/20 تغيير يافته است. 2/21 درصد از كودكان در پايان مطالعه به دسته¬ي پروزن¬تر تغيير وضعيت داده¬اند. نتايج حاكي از عدم معني داري سن شروع درمان، جنسيت، نوع اختلال ADHD، داروهاي همراه و هم ابتلايي روانپزشكي مي¬باشد و فقط سال¬هاي تحت درمان اثر معناداري روي تغييرات شاخص توده بدن داشته است. نتيجه‌گيري: BMI در كودكان و نوجوانان مبتلا به ADHD در سال اول درمان كاهش و با افزايش سال¬هاي تحت درمان افزايش مي¬يابد.

29424

دانشكده پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي گيلان

زارع، رقيه

كوشا، مريم