بررسي اپيدميولوژيك بيماري كارسينوم سلول سنگفرشي حنجره در مراجعه‌كنندگان به مراكز آموزشي درماني شهر رشت

رشت

پزشكي

مقدمه: SCC حنجره يكي از شايع ترين نئوپلاسم‌هاي بدخيم سر و گردن مي‌باشد. در رابطه با فراواني و مشخصات اپيدميولوژي اين بيماري مطالعات بسيار اندكي در كشورمان انجام شده است، لذا بر آن شديم تا به بررسي اپيدميولوژيك و اتيولوژيك اين نوع كنسر در استان گيلان بپردازيم. مواد و روش¬ها: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي - مقطعي است و جامعه پژوهش شامل بيماران مراجعه‌كننده به بخش گوش- حلق- بيني بيمارستان اميرالمؤمنين شهر رشت و بخش انكولوژي بيمارستان رازي رشت رشت است. اطلاعات كليه‌ي بيماراني كه در آنها تشخيص كارسينوم سلول سنگفرشي (SCC) داده شده و از سال 91 تا 96 به اين علت بستري گرديده‌اند مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: 72 نفر مرد و 3 نفر زن با ميانگين سني 2/12 ± 9/60 سال مورد مطالعه قرار گرفتند. شايع¬ترين علامت باليني بيماران تغيير صدا (7/98%) بود. اكثريت ند ها (40%) در II-IV Level قرار داشتند. در اغلب بيماران (44%) تنها گلوت درگير بود. اكثريت (84%) بيماران مورد مطالعه استعمال سيگار داشته¬اند. بيش-ترين يافته Ct-scan درگيري گلوت (3/65%) بوده است. در 3/49% بيماران يافته پاتولوژي Well Differentiated S.C.C (37 مورد) گزارش شد. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه تغيير صدا و خشن شدن آن شايع¬ترين علامت باليني SCC حنجره است. گلوت شايع¬ترين محل درگيري و Level II-IV شايع¬ترين Level درگيري ندول مي¬باشد. غضروف تيروئيد شايع¬ترين محل درگيري همزمان مي¬باشد. همچنين درگيري گلوت به عنوان شايع¬ترين يافته CT-Scan و Well Differentiated S.C.C به عنوان شايع¬ترين يافته پاتولوژي گزارش گرديدند.

29292

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي گيلان

نعمتي، شادمان , كاظم نژاد، احسان

فقيه حبيبي، علي , گرامي، هوشنگ