تعيين ميزان آگاهي و عملكرد بيماران ديابتي در رابطه با پيشگيري از زخم پاي ديابتي و مراقبت از آن در بيماران مراجعه¬كننده (بستري يا سرپايي) به بيمارستان رازي شهر رشت

رشت

پزشكي

مقدمه: ديابت شيرين شايع¬ترين بيماري غدد درون ريز در جهان است كه سبب بروز عوارض فوري يا ديررس در بدن مي¬شود. زخم پا يكي از مهم¬ترين عوارض ديابت است كه در بسياري موارد ناگزير به قطع عضو مي¬گردد. هدف: هدف از اين مطالعه تعيين آگاهي و عملكرد بيماران ديابتي در رابطه با پيش¬گيري از زخم پاي ديابتي و مراقبت از آن در بيماران ديابتي مراجعه¬كننده به بيمارستان رازي شهر رشت در سال 1396 مي¬باشد. مواد و روش¬ها: اين پژوهش يك مطالعه¬ي توصيفي مقطعي است كه در بيمارستان رازي شهر رشت، استان گيلان انجام شده است. تعداد كلي بيماران 375 نفر مي¬باشد كه در مشخصات پرونده¬ي پزشكي آن¬ها ديابت شيرين ثبت شده است، كه از ارديبهشت ماه تا تير ماه 1396 وارد طرح شدند. اطلاعات دموگرافيك و ميزان آگاهي و عملكرد بيماران طي مصاحبه حضوري پژوهشگر با بيمار، در پرسشنامه مربوط به وي ثبت شده است. نتايج: بيشترين درصد بيماران ديابتي را زنان (5/56%) تشكيل مي¬دادند. اكثر بيماران كمتر از 10سال ميتلا به ديابت(4/51%)، شهري(1/62%)، خانه¬دار(3/44%)، تحصيلات در حد ابتدايي و بي¬سواد(1/73%) و شاخص توده بدني غيرطبيعي (9/69%) داشتند. ميانگين نمره آگاهي 7/2±63/8 از 15 نمره بود كه اكثر بيماران داراي آگاهي متوسط (1/50%) و ميانگين نمره عملكرد برابر با 5/2±8/7 از 15 نمره بودند كه اكثر بيماران داراي عملكرد ضعيف (6/49%) بودند. همبستگي مستقيم و بالايي بين آگاهي و عملكرد وجود داشت. ميزان آگاهي، محل سكونت، وضعيت تاهل، سابقه بستري به علت زخم پاي ديابتي به عنوان پيش¬بيني¬كننده¬هاي مرتبط با نمره عملكرد تلقي گرديد. نتيجه¬گيري: با توجه به آگاهي و عملكرد پايين در بيماران ديابتي در رابطه با پيش¬گيري و مراقبت از زخم پاي ديابتي و ارتباط معنادار با برخي اطلاعات دموگرافيك بيماران با سطح آگاهي و عملكرد، نياز به برنامه آموزشي هدفمند جهت ارتقا سطح آگاهي بيماران ديابتي، از مراقبت¬هاي اوليه تا مراكز آموزشي درماني مي¬باشد.

29214

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

بالو، حيدرعلي , قنبري، عاطفه

پوركاظمي، آيدين