عنوان
بررسي همبستگي مهارتهاي ارتباطي و طرح واره هاي پرستاران در بخش هاي كودكان مركز آموزشي درماني 17 شهريور شهر رشت در سال 96-1395
نويسنده اصلي
محمدي، گلناز
محل تحصيل
رشت
رشته تحصيلي
پرستاري گرايش كودكان
چكيده
مقدمه: در علم پرستاري برقراري ارتباط بين پرستار و بيمار هسته اساسي مراقبت را تشكيل مي دهد، جهت داشتن
مهارت هاي ارتباطي مناسب در ارائه ي خدمات و مراقبت به بيماران عوام بازدارنده اي وجود دارند كه مي توانند بر
روي ارتباط پرستار با بيمار اثرگذار باشند. هدف از اين مطالع تعيين همبستگي مهارت هاي ارتباطي و طرح واره
پرستاران در بخش هاي كودكان بود.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر يك مطالعه ي توصيفي تحليلي از نوع همبستگي مي باشد . نمونه پژوهش در اين
مطالعه تعداد 749 نفر از پرستاران شاغل دريكي از مراكز آموزشي درماني 71 شهريورر شهر رشت در 96-1395
نمونه ها به روش سرشماري انتخاب شدند و پرسشنامه اطلاعات فردي، پرسشنامه مهارت هاي ارتباطي و پرسشنامه
طرح واره هاي ناسازگار اوليه يانگ را تكميل كردند، سپس داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 27 و با كمك آمار
توصيفي و آمار استنباطي )آزمون فريدمن، آزمون تي مستق ، آناليز واريانس و اسپيرمن( مورد تجزيه و تحليل آماري
قرار گرفتند.
نتايج: بالاترين نمرات متوازن شده با ميانگين و انحراف معيار به ترتيب در مهارت هاي ارتباطي عمومي 19
و در طرح واره 0/ 2 بود. ) 007 /91 ± 7/ بريدگي وطرد 04 p< ( يافته ها همبستگي مثبت و معناداري را بين مهارت هاي
ارتباطي با طرح واره هاي پرستاران نشان دادند. بر اساس مدل رگرسيون نهايي براي كنترل متغيرهزاي فزردي طزرح واره
0/ خودگرداني و عملكرد مختل به عنوان يك عام مرتبط با مهارت ارتباطي تلقي گرديده است. 002 P= علاوه بر اين
طرح واره پرستاراني كه در شيفت هاي ثابت كار مي كردند نسبت به پرستاران با شيفت هاي در گردش كه از مهارتهاي
ارتباطي بالاتري برخوردار بودند كمتر بود.
نتيجه گيري: همبستگي مهارت هاي ارتباطي در پرستاران داراي طرح واره بيانگر يك ارتباط معكوس معني دار بود، يعني
پرستاران داراي نمرات بالاتر طرح واره از مهارت ارتباطي ضعيف تري برخوردار بودند.
شماره ركورد
29096
دانشكده
پرستاري و مامايي
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان
استاد مشاور
چهرزاد، مينو ميترا , كاظم نژاد ليلي، احسان
استاد راهنما
شيخ الاسلامي، فرزانه