بررسي تاثير خنده درماني به روش كاتاريا بر نشانه هاي افسردگي سالمندان ساكن آسايشگاه سالمندان و معلولين شهر رشت در سال1395

رشت

آموزش بهداشت جامعه

مقدمه: جمعيت جهان در حال پير شدن است. با رشد روزافزون جمعيت سالمند، مشكلات و نيازهاي اين گروه سني آسيب پذير رو به افزايش بوده و استفاده از منابع مفيد، بي ضرر و كم هزينه بايد در كانون توجه قرار گيرد. افسردگي يكي از شايعترين اختلالات رواني دوره سالمندي است كه موجب كاهش كيفيت زندگي سالمندان مي شود. خنده درماني يك روش درماني جايگزين است كه توسط كارشناسان مختلف جهت ارتقاي سلامت سالمندان توصيه مي شود. روش كار: پژوهش حاضر كارآزمايي كنترل شده تصادفي است. از ميان سالمندان مقيم آسايشگاه كه معيار ورود به مطالعه را داشتند 143 نفر انتخاب شدند كه بر اساس مقياس افسردگي سالمندان 106 نفر نمره 5 تا 11 كسب نمودند. .سپس .بر اساس حجم نمونه برآورد شده از بين 106 نفر، 94 نفر بصورت تصادفي ساده بر اساس جدول اعداد تصادفي انتخاب شدند. و در ادامه بر اساس بلوك هاي تصادفي چهارگانه به دو گروه A( خنده درماني) و B( گروه كنترل) جايگزيني تصادفي شدند(Random allocation) . داده ها با استفاده از پرسشنامه جمعيت شناختي و فرم كوتاه مقياس افسردگي سالمندان (GDS) جمع آوري شد. گروه آزمون در يك برنامه خنده درماني شامل دو جلسه سي دقيقه اي در هفته به مدت 5 هفته شركت كردند. داده ها با استفاده از نرم افزار اس پي اس اس نسخه 16و آزمون هاي آماري من ويتني و ويلكاكسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها:.اكثر نمونه هاي گروه آزمون و كنترل را مردان به ترتيب 1/51% و 2/53%تشكيل مي دادند. بررسي وضعيت سني نمونه هاي مورد پژوهش نشان داد كه اكثر نمونه هاي گروه آزمون (2/36%) در رده سني بيشتر از 76 سال و اكثر نمونه هاي گروه كنترل (7/44%) در رده سني 65-60 سال قرار دارند. ميانگين نمره افسردگي دو گروه آزمون و كنترل قبل از مداخله از لحاظ آماري معني دار نبوده ولي بعد از مداخله از لحاظ آماري تفاوت معناداري آماري مشاهده شد(0001/0= p)، ميانگين نمره افسردگي بعد از مداخله در گروه آزمون (54/1±72/3) و در گروه كنترل (55/1±66/8) بود. هم چنين يافته ها بر اساس آزمون من ويتني نشان مي دهد كه اختلاف آماري معناداري قبل و بعد از مداخله در هر يك از گروه هاي آزمون و كنترل وجود دارد (0001/0>P). بر اساس مدل رگرسيون لجستيك ، سن نمونه هاي مورد مطالعه از عوامل پيش بيني كننده موثر بر ميزان افسردگي بوده است به طوريكه با افزايش هر 5 سال در سن نمونه ها بعد از 60 سالگي، ميزان افسردگي كاهش بيشتري نشان داد(02/0= p). از ديگر عوامل موثر بر افسردگي تعداد فرزندان بوده است بطوريكه با افزايش تعداد فرزندان، ميانگين نمره افسردگي در واحد هاي مورد پژوهش افزايش مي يابد (37/0=p ) نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش نشانگر تاثير مثبت خنده درماني به شيوه كاتاريا بر افسردگي سالمندان بود. بنابراين با انجام خنده درماني مي توان سلامت روان اين قشر مهم و ارزشمند جامعه را ارتقاء بخشيد و از بروز اختلالات رواني و پيشرفت آن ها جلوگيري كرد .

28992

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

مختاري، نسرين , كاظم نژاد ليلي، احسان

اسيري، شهلا