بررسي تاثير كاربرد مدل خودمراقبتي اورم بر خودكارآمدي در بيماران همودياليزي مراجعه كننده به مركز اموزشي - درماني رازي شهر رشت در سال 95-1394

رشت

آموزش پرستاري گرايش داخلي - جراحي

زمينه: ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﺁﻣــﺪﻱ در بيماران همودﻳــﺎﻟﻴﺰي مي تواند موجب خودمديريتي مناسب تر مشكلات توسط آنان شود. بدين ترتيب تعيين راهكارهاي افزايش دهنده خودكارآمدي براي دستيابي به رفتارهاي خودمراقبتي در بيماران همودياليزي مورد توجه مي‌باشد. هدف مطالعه: مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير كاربرد ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮﺩﻣﺮﺍﻗﺒﺘﻲ اورم ﺑـﺮ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﺁﻣـﺪﻱ بيماران تحت همودياليز در اداره تغذيه، مصرف مايعات، برنامه دارويي، فعاليت و مراقبت از فيستول در مركز آموزشي-درماني رازي شهر رشت در سال 95-94 انجام شده است. روش كار: اين مطالعه كارآزمايي باليني بر روي 150 بيمار همودياليزي انجام شده است. نمونه هاي مطالعه به روش تصادفي در روزهاي زوج و فرد دياليز در هفته به نسبت 1:1، بطور همگون (براساس آزمون مربع كا) و با توجه به معيارهاي ورود به مطالعه در دو گروه آزمون (75 نمونه با كاربرد مدل خودمراقبتي اورم) و كنترل (75 نمونه تحت مراقبت معمول) انتخاب شدند. داده ها با ابزاري 4 بخشي شامل پرسشنامه هاي اطلاعات فردي و باليني، خودكارآمدي خاص بيماران مزمن كليه (CKD-SE) و پيگيري در بيماران كليوي مرحله نهايي (ESRD-AQ) در دو مرحله جمع آوري شدند. هر 4 پرسشنامه در مرحله اول براي تمامي نمونه ها، با اختصاص يك كد مشخص براي لحاظ مسائل اخلاقي، توسط پژوهشگر به روش مصاحبه تكميل شد. سپس مداخله پژوهش براساس نيازهاي خودمراقبتي درماني تعيين شده توسط ارزيابي نتايج داده‌هاي مرتبط با ESRD-AQ براي گروه آزمون توسط پژوهشگر طي 6-4 جلسه انفرادي و 2-1 جلسه گروهي با استفاده از وسايل كمك آموزشي به اجرا در آمد. مرحله دوم جمع آوري اطلاعات در محدوده زماني 4 هفته پس از پايان برنامه آموزشي، توسط همكار پژوهشگر (بدون آگاهي از طراحي پژوهش و تعلق نمونه‌ها به گروه‌ها) با تكميل مجدد پرسشنامه ‌هاي خودكارآمدي (براي نمونه هاي هر دو گروه) و توان خودمراقبتي اختصاصي (فقط براي نمونه هاي گروه آزمون) به روش مصاحبه انجام شد. داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 22 و با استفاده آزمون هاي آماري توصيفي (ميانگين،انحراف معيار، فراواني) و استنباطي (تي زوج و مستقل، مربع كا و رگرسيون خطي لوجستيك به روش Back Ward) در دو گروه تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: يافته هاي مطالعه نشانگر افزايش معنادار ميانگين و انحراف معيار نمره خودكارآمدي كل و حيطه‌هاي آن در گروه آزمون عبارت در مرحله دوم بررسي (بعد از مداخله)، در مقايسه با مرحله اول، براساس آزمون تي زوج بود (0001/0 P=). در حاليكه ميانگين و انحراف معيار نمره اين متغير در گروه كنترل در مرحله دوم بررسي (بعد از مداخله) در مقايسه با قبل آن تفاوت معني داري از لحاظ آماري نداشت (05/0<p). در كل، آزمون تي مستقل نشانگر تاثير معنادار كاربرد الگوي اورم در گروه آزمون در مرحله دوم بررسي (بعد از مداخله)، بر ميانگين و انحراف معيار تغييرات نمره خودكارآمدي در اكثر عبارات در مقايسه با گروه كنترل بود (05/0>p). درنهايت، نتايج آزمون رگرسيون نشانگر توان پيشگويي كنندگي مداخله در نمره خودكارآمدي نمونه ها (81/4β= ، 72/123OR= ، 0001/0= p ) با كنترل اثر متغيرهاي فردي بوده است. نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش نشانگر تاثير مثبت كاربرد الگوي خودمراقبتي اورم بر سطح خودكارآمدي بيماران تحت همودياليز بود. بنابراين، پرستاران مي توانند با كاربرد الگوي خودمراقبتي اورم، توان خود مراقبتي و خودكارآمدي بيماران همودياليزي را افزايش دهند.

28498

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

پارياد، عزت , كاظم نژاد ليلي، احسان

بقايي، مژگان