بررسي ميزان اهميت نيازهاي اهميت نيازهاي خانواده بيماران بستري در بخش هاي مراقبت ويژه و ارتباط برآورده

رشت

آموزش پرستاري گرايش ويژه

چكيده: مقدمه:خانواده يك مركز حياتي براي دريافت خدمات بهداشتي كارآمد به افراد است.استرس در خانواده بيمار بستري در بخش ويژه تعادل اعضاي خانواده را به هم ريخته و در حمايت از بيمار اختلال ايجاد مي كند. بنابراين توجه به خانواده بايد به عنوان يك بخش مهم در درمان بيمار مورد بررسي قرار بگيرد. هدف:هدف از اين مطالعه تعيين بررسي ميزان اهميت نيازهاي خانواده بيماران بستري در بخش هاي مراقبت ويژه وارتباط برآورده شدن نيازها با ميزان رضايتمندي مي باشد. مواد و روشها : اين مطالعه مقطعي از نوع توصيفي – تحليلي مي باشد. جامعه پژوهش را خانواده هاي بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه عمومي و جراحي اعصاب بيمارستان پورسينا و بخش مراقبت ويژه عمومي مركز آموزشي درماني رازي دانشگاه علوم پزشكي گيلان تشكيل دادند. از دو ابزار استاندارد شده بررسي نيازها و بررسي ميزان رضايتمندي خانواده بيماران بستري در بخش مراقبت ويژه در اين مطالعه استفاده شد. در مجموع تعداد 167 نفر از بستگان نسبي بيماران در ساعات ملاقات در شيفت عصر به مدت 4 ماه به روش نمونه گيري آسان به عنوان نمونه انتخاب و در تحقيق شركت داده شدند. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار آماري SPSS18 و از طريق آمار توصيفي (توزيع فراواني، ميانگين وانحراف معيار) و آمار تحليلي جهت بررسي ارتباط ميزان برآورده شدن نيازهاي اعضاي خانواده وعوامل فردي خانواده و بيمار با ميزان رضايتمندي اعضاي خانواده با رگرسيون خطي چند گانه به روش بك وارد اقدام گرديد. نتايج: از بين حيطه هاي اطمينان دهي، راحتي، اطلاع رساني، داشتن ارتباط نزديك با بيمار وحمايتي، حيطه اطمينان دهي با ميانگين و انحراف معيار(0.30±3.46) مهمترين حيطه نيازهاي خانواده بيماران بستري در بخش هاي مراقبت ويژه شناخته شد. ميزان برآورده شدن نيازها در حيطه ي اطمينان دهي با ميانگين و انحراف معيار (0.30±3.11) نسبت به ساير حيطه ها بيشتربود. بررسي ارتباط چندگانه ميزان رضايت خانواده بيماران بستري در بخش مراقبت ويژه با ميزان برآورده شدن نيازهاي انها نشان داد كه از ميان حيطه هاي برآورده شدن نياز، حيطه ي راحتي (034/0=P)، داشتن ارتباط نزديك با بيمار(076/0=P) و حمايتي (078/0=P) از عوامل مرتبط و پيش بيني كننده رضايت خانواده بيماران بودند. لازم به ذكر است كه علاوه بر اين سه متغير اصلي، متغيرهاي تعداد دفعات ملاقات با بيمار(008/0=P)، جنس بيمار(004/0=P)، سن بيمار(077/0=P) و نوع ورود به بخش مراقبتهاي ويژه (029/0=P) و مدت زمان اقامت بيمار در آي سي يو (020/0=P) از ديگر عوامل پيش بيني كننده ميزان رضايت خانواده بيماران شناخته شدند. نتيجه گيري: با توجه به نتايج به دست آمده به طور كلي ميانگين ميزان برآورده شدن نيازها كمتر از ميانگين ميزان اهميت آنها است.همچنين حيطه ي داشتن ارتباط نزديك با بيمار از عوامل مهم در جلب رضايت خانواده بيماران مي باشد. لذا توصيه مي شود پرسنل درماني به ويژه پرستاران به خانواده هاي بيماران اجازه دهند مدت بيشتري در ارتباط با بيمار باشند ودر طول بستري بيمار در بخش مراقبت ويژه در انجام مراقبت از بيمار همكاري بيشتري داشته باشند كليد واژه ها: بيماران بستري،بخش مراقبت ويژه، خانواده، نيازها

27181

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

فاضل پور، فاطمه , كاظم نژاد، احسان

رضا ماسوله، شادمان