• عنوان

    بررسي سطح اجتماعي شدن حرفه اي دانشجويان پرستاري دانشگاه علوم پزشكي گيلان و عوامل مرتبط با آن در سال 1392

  • نويسنده اصلي

    بي شيوه مقدم كودهي،سارا

  • محل تحصيل
    رشت
  • رشته تحصيلي
    پرستاري
  • چكيده
    مقدمه : اجتماعي شدن حرفه اي فرايندي است كه طي آن افراد، ارزش ها، هنجارها، رفتارها و مهارت هاي اجتماعي مرتبط با يك حرفه را كسب مي نمايند و حس هويت نسبت به يك رشته تخصصي را دروني مي سازند.اين فرايند با ورود به برنامه آموزش پرستاري آغاز مي شود و با اتمام اين دوره و ورود به محيط هاي كاري ادامه مي يابد.بدين ترتيب شكل گيري پرستاري به عنوان يك حرفه از طريق اجتماعي شدن حرفه اي صورت مي گيرد. هدف : هدف از اين مطالعه تعيين سطح اجتماعي شدن حرفه اي دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي گيلان و عوامل مرتبط با آن مي باشد. مواد و روش ها : پژوهش حاضر يك مطالعه مقطعي از نوع توصيفي است و جامعه پژوهش كليه دانشجويان كارشناسي پيوسته پرستاري دانشكده شهيد بهشتي رشت(211نفر)تشكيل مي دادند كه از طريق سرشماري وارد مطالعه شدند.ابزار مورد استفاده پرسشنامه اي محقق ساخته و برگرفته از عبارات مندرج در ابزار استفاده شده توسط شهيم و برخي از گويه هاي ارائه شده توسط چاو و همكاران بود كه بعد از تعيين روايي و پايايي در اختيار نمونه ها قرار گرفت.اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار SPSS 19 تجزيه تحليل شد. نتايج : در ارتباط با سطح اجتماعي شدن حرفه اي نتايج نشان داد كه در بررسي كلي ، 19درصد در حيطه متوسط و اكثر نمونه هاي مورد پژوهش (81%) از سطح خوبي برخوردار بودند.و به طور كلي اجتماعي شدن حرفه اي با عواملي از قبيل تاهل(p=0/045)، سن(p=0/029,r=0/151)،محل سكونت خانواده(p=0/04)،تحصيلات مادر(p=0/023)،كار دانشجويي(p=0/031)،مدرسين نظري(p=0/0001)،مدرسين باليني(p=0/032)،داشتن اطلاعات راجع به حرفه پرستاري قبل از ورود به رشته(p=0/0001)،منطبق بودن تصوير ذهني قبلي از اين حرفه با واقعيت هاي موجود(p=0/0001)،علاقه به رشته(p=0/0001) ارتباط آماري معني داري داشته است. اما تنها عوامل مرتبط تعيين كننده سطح اجتماعي شدن حرفه اي در واحدهاي مورد پژوهش از بين همه متغيرهاي مورد مطالعه ، متغير مربوط به داشتن اطلاعات قبل از ورود به رشته پرستاري (P=0/004) و متغير مربوط به تطابق واقعيت هاي موجود دراين حرفه با با تصويرذهني قبلي ازاين حرفه(P=0/004) مي باشد. بحث و نتيجه گيري: اجتماعي شدن حرفه اي، فرايندي ضروري و لازم در حرفه پرستاري است كه بايد بيشتر در برنامه ها به آن توجه شود.همچنين شناخت وضعيت اجتماعي شدن حرفه اي و عوامل مرتبط با آن مي تواند توجه مسئولين را، در راه نياز به فراهم كردن امكان تجربه و استقلال بيشتر در عمل و در مجموع فراهم نمودن شرايط ارائه مراقبت پرستاري به صورت اصولي و همه جانبه جلب نمود.لذا مي توان در جهت حفظ و ارتقا آن از مواردي مانند درك از پرستاري، هدايت اعضا هيئت علمي و مديريت و حمايت هاي خدمات پرستاري استفاده شود. واژگان كليدي : اجتماعي شدن،آموزش پرستاري،دانشجوي پرستاري
  • شماره ركورد
    26487
  • دانشكده
    پرستاري و مامايي شهيد بهشتي
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان
  • استاد مشاور
    مجد تيموري، رامش , عطركار روشن، زهرا
  • استاد راهنما
    موسوي، ساقي