بررسي عوامل پيش بيني كننده اضافه وزن و چاقي در كودكان بدو ورود به دبستانهاي شهر رشت سال 1391

رشت

پرستاري

چكيده: مقدمه: اضافه وزن وچاقي يكي از مشكلات مربوط به سلامتي است كه شيوع آن دركشورهاي توسعه يافته ودرحال توسعه رو به افزايش است وبه صورت يك معضل بهداشتي درآمده است. چاقي در دوران كودكي و نوجواني به ويژه طي دهه دوم زندگي به عنوان يك پيش بيني كننده قوي چاقي بزرگسالي مطرح است. هدف: هدف از مطالعه حاضرتعيين عوامل پيش بيني كننده اضافه وزن وچاقي دركودكان بدو ورود به دبستانهاي شهر رشت سال1391مي باشد مواد و روشها: اين پژوهش از نوع توصيفي –مقطعي است كه بر روي 426 كودك سن 7-6 ساله انجام گرديده است كه جهت ورود به مدارس ابتدايي شهر رشت در سال 1391 در طرح ملي سنجش سلامت كودكان بدو ورود به مدرسه به پايگاههاي سنجش سلامت مراجعه كردند و به روش طبقه بندي واز دوناحيه شهر رشت انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها٬ پرسشنامه محقق ساز جهت بررسي عوامل پيش بيني كننده اضافه وزن وچاقي و مشخصات دموگرافيك واحدهاي مورد پژوهش و همچنين ترازو و متر جهت اندازه گيري شاخص توده بدني مي باشد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS=17 و با كمك آزمون تي مستقل و آناليز واريانس و آزمون ضريب همبستگي پيرسون تجزيه و تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه 6/8 درصد كودكان پسر و 14 درصد كودكان دختر داراي اضافه وزن و 19 درصد كودكان پسر و 3/15 درصد كودكان دختر چاق مي باشند.اضافه وزن و چاقي كودك با سابقه چاقي خانوادگي(001/0 P< )، نمايه توده بدني مادر(025/0 P< )، ميزان مصرف غذا در مقايسه با افراد همسن (001/0 P< ) و ميزان ساعات فعاليت بدني كودك (023/0 P< )ارتباط داشت. نتيجه گيري: چهار متغيير سابقه چاقي خانوادگي، نمايه توده بدني مادر، نظر والدين در مورد خوردن كودك در مقايسه با همسالان وساعات فعاليت بدني كودك بعنوان پيش بيني كننده هاي اضافه وزن وچاقي كودكان بدو ورود به مدرسه شناخته شدند. كليد واژه ها: اضافه وزن ،چاقي،عوامل پيش بيني كننده ،كودكان

24836

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

ميرهاديان، ليلا , كاظم نژاد ليلي، احسان

مختاري، نسرين