برسي شدت اثر نشانه هاي افسردگي بر رفتارهاي مراقبت از خود در طي 30 روز اول بعد از سكته قلبي در بيماران مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني دكتر حشمت رشت در سال 1390

رشت

پرستاري

چكيده مقدمه: بيماريهاي عروق كرونر كه در مراحل انتهايي مي تواند به سكته قلبي منجر گردد، يك مشكل بهداشتي در كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه مي باشد. يكي از عوامل تاثيرگذار بر اين بيماري رفتارهاي مراقبت از خود مي باشد كه تبعيت از آن مي تواند تاثير بسزايي بر بيماري داشته باشد. يكي از عوامل تاثير گذار بر تبعيت از اين رفتارها، وضعيت روحي و رواني بيمار مي باشد. هدف: مقايسه شدت اثر نشانه هاي افسردگي بر رفتارهاي مراقبت از خود بيماران مبتلا به سكته قلبي در طي30 روز اول بعد از ترخيص. مواد وروشها:اين مطالعه يك تحقيق مقطعي است كه جامعه آن را بيماران بستري در مركز آموزشي درماني دكتر حشمت شهر رشت تشكيل مي دهند كه طي آن 132 بيمار با استفاده از روش آسان انتخاب و با استفاده از پرسشنامه ، مورد پرسش قرار گرفته اند. پرسشنامه مشتمل برچهار بخش اطلاعات رواني-اجتماعي و عوامل مرتبط با بيماري، پرسشنامه افسردگي بك، رفتارهاي مراقبت از خود و شاخص بيماريهاي مزمن همراه چارلسون مي باشد. جهت تجزيه وتحليل داده ها در قسمت آمار توصيفي از جداول فراواني و شاخصهاي آماري نظير ميانگين وانحراف معيار و در قسمت آمار استنباطي از روش من ويتني يو، ويلكاكسون، كاي اسكوئر، اسپيرمن و رگرسيون مدل GEE استفاده گرديد. نتايج: بيشتر واحدهاي مورد پژوهش در روز 15( 2/43%) داراي نشانه¬هاي خفيف بوده اما تمامي واحدها در روز 30 درجاتي از افسردگي را نشان داده¬اند. بعلاوه اكثريت واحدها در روز 15(72%) داراي رفتارهاي مراقبت از خود مطلوب بوده كه در روز 30 به 9/15 درصد كاهش يافته است. بين نشانه هاي افسردگي و رفتارهاي مراقبت از خود بيماران در روز 15 و 30 بعد از ابتلا به سكته قلبي با استفاده از آزمون اسپيرمن ارتباط معكوس وجود دارد(0001/0>p). نتيجه گيري نهايي: پيروي از رفتارهاي مراقبت از خود و درمان نشانه¬هاي افسردگي مي¬تواند شيوه زندگي بيمار بعد از ابتلا به سكته قلبي را ارتقاء دهد. كليد واژه ها: افسردگي، سكته قلبي، رفتارهاي مراقبت از خود، بيماران

24263

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

كاظم نژاد ليلي، احسان

پارياد، عزت