• عنوان

    تعيين اندازه بهينه توليدات پراكنده با هدف كاهش تلفات شبكه با استفاده از مطالعات شبه ديناميكي ساليانه

  • نويسنده اصلي

    پورمشير، مهديه

  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • رشته تحصيلي
    مهندسي برق قدرت
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    در اين پژوهش، به بررسي ضرورت و اهميت تلفيق واحدهاي توليدپراكنده در شبكه‌هاي قدرت پرداخته شده است. با توجه به رشد روزافزون مصرف انرژي الكتريكي، محدوديت توسعه شبكه‌هاي سراسري و افزايش ملاحظات فني و زيست‌محيطي، استفاده از منابع توليدپراكنده به‌عنوان يكي از راهكارهاي مؤثر در بهبود عملكرد شبكه‌هاي توزيع و انتقال مورد توجه قرار گرفته است. با وجود مزايايي نظير بهبود پروفيل ولتاژ، كاهش تلفات توان، افزايش قابليت اطمينان و كاهش بارگذاري شبكه سراسري، بهره‌برداري نامناسب از اين منابع در صورت جانمايي يا تعيين ظرفيت غيربهينه مي‌تواند منجر به افزايش تلفات، كاهش پايداري و بروز چالش‌هاي بهره‌برداري در شبكه شود. ازاين‌رو، تعيين اندازه بهينه واحدهاي توليدپراكنده به‌عنوان يكي از مسائل مهم در مطالعات سيستم‌هاي قدرت مطرح مي‌گردد. در اين تحقيق، يك روش بهينه‌سازي مبتني بر تركيب الگوريتم ژنتيك و شبيه‌سازي شبه‌ديناميكي به‌منظور تعيين ظرفيت بهينه واحدهاي توليدپراكنده با هدف كاهش تلفات شبكه ارائه شده است. الگوريتم ژنتيك در محيط نرم‌افزار MATLAB پياده‌سازي شده و تحليل رفتار شبكه با استفاده از شبيه‌سازي شبه‌ديناميكي در نرم‌افزار DIgSILENT PowerFactory انجام گرفته است. به‌منظور افزايش دقت نتايج، عملكرد شبكه در تمامي ساعات سال مورد بررسي قرار گرفته و محدوديت‌هاي بهره‌برداري شبكه در فرآيند بهينه‌سازي لحاظ شده‌اند. شبكه نمونه 39 باس IEEE به‌عنوان شبكه مورد مطالعه انتخاب شده و واحدهاي توليدپراكنده از دو نوع تجديدپذير و غيرتجديدپذير در آن در نظر گرفته شده‌اند. نتايج شبيه‌سازي‌ها نشان مي‌دهد كه به‌كارگيري روش پيشنهادي، در مقايسه با حالت فاقد واحدهاي توليدپراكنده، منجر به كاهش قابل‌توجه تلفات شبكه مي‌گردد و مي‌تواند به‌عنوان رويكردي مؤثر در برنامه‌ريزي و بهره‌برداري بهينه شبكه‌هاي قدرت مورد استفاده قرار گيرد.
  • شماره ركورد
    237982
  • گرايش رشته تحصيلي
    سيستم‌هاي قدرت
  • دانشكده
    فني مهندسي گلپايگان
  • دانشگاه
    دانشگاه صنعتي اصفهان