تزريق آب با افزودن پليمر در مخازن نفتي از طريق شبيه سازي CMG

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي نفت

كارشناسي ارشد

چكيده اين پژوهش به بررسي اثر تزريق آب همراه با پليمر بر بهبود بازيافت نفت در يك مخزن نفتي با استفاده از شبيهسازي عددي پرداخته است. هدف اصلي، ارزيابي نقش غلظت پليمر و نرخ تزريق در بهينهسازي عملكرد فرآيند جابهجايي و افزايش ضريب بازيافت بود. براي اين منظور، سناريوي پايه تزريق آب با چندين سناريوي تزريق پليمري در محيط نرمافزار CMGمقايسه شد و شاخصهايي مانند دبي نفت، دبي آب، درصد آب و ضريب بازيافت مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه افزودن پليمر به آب تزريقي با افزايش گرانروي سيال، موجب بهبود نسبت تحرك، كاهش انگشتي شدن و يكنواختتر شدن جبهه رانش ميشود. اين امر ورود زودهنگام آب به چاههاي توليدي را به تأخير انداخته و در ميانه عمر توليد باعث افزايش دبي نفت گرديد. بررسي غلظتهاي مختلف پليمر نشان داد كه غلظتهاي مياني در بازه حدود 1500تا ppm 2500بهترين توازن ميان كارايي فني و ملاحظات اقتصادي را فراهم ميكنند، در حالي كه غلظتهاي بسيار پايين يا بسيار بالا عملكرد بهينهاي ارائه نميدهند. تحليل نرخ تزريق نيز نشان داد كه نرخهاي بسيار پايين با وجود پايداري جبهه، از نظر اقتصادي مناسب نيستند و نرخهاي بسيار بالا موجب ناپايداري جريان و افزايش سريع درصد آب ميشوند. بر اساس نتايج، نرخ تزريق حدود 10000تا 12000بشكه در روز به عنوان بازه بهينه معرفي شد. به طور كلي، نتايج اين پژوهش نشان ميدهد كه طراحي مناسب غلظت پليمر و نرخ تزريق ميتواند به شكل قابل توجهي ضريب بازيافت نهايي و افزايشي را بهبود دهد. با اين حال، وابستگي به كيفيت دادههاي ورودي، سادهسازيهاي مدل و نبود دادههاي ميداني از مهمترين محدوديتهاي مطالعه به شمار ميروند. انجام آزمايشهاي آزمايشگاهي، شبيهسازيهاي دقيقتر و مطالعات اقتصادي جامع براي كاربرد ميداني پيشنهاد ميشود. واژه هاي كليدي: تزريق پليمر، ازدياد برداشت نفت، شبيهسازي مخزن، نسبت تحرك، انگشتي شدن، ضريب بازيافت، نرمافزار.CM

237634

مخازن

مهندسي شيمي

دانشگاه صنعتي اصفهان