عنوان
بررسي تأثير بكارگيري واقعيت مجازي حين شيمي‌درماني بر ديسترس و خستگي زنان مبتلا به سرطان پستان بستري در بخش انكولوژي مركز آموزشي درماني توحيد سنندج در سال 1400
نويسنده اصلي
قوامي، صبا
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
آموزش مامايي
چكيده
مقدمه: سرطان پستان شايع‌ترين بدخيمي و دومين علت مرگ ناشي از سرطان‌هاي زنان در سراسر جهان است. با توجه به عوارض روان‌شناختي و جسماني ناشي از شيمي‌درماني بر روي سلامت زنان، مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير بكارگيري واقعيت مجازي حين شيمي‌درماني بر ديسترس و خستگي زنان مبتلا به سرطان پستان بستري در بخش انكولوژي مركز آموزشي درماني توحيد سنندج در سال 1400 انجام شد.
مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر يك مطالعه مداخله‌اي متقاطع بود كه بر روي 50 نفر از زنان مبتلا به سرطان پستان تحت شيمي‌درماني بستري در بخش انكولوژي مركز آموزشي درماني توحيد شهر سنندج در سال 1400 انجام شد. افراد داراي معيارهاي ورود بصورت در دسترس انتخاب و سپس با تخصيص تصادفي ساده با پرتاب سكه به دو گروه 25 نفره مداخله-كنترل (B) و كنترل-مداخله (A) تقسيم شدند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل فرم بررسي اطلاعات دموگرافيك و باليني و پرسشنامه‌هاي مقياس ديسترس علائم مك كاركل و يانگ و مقياس خستگي پايپر، قبل، بلافاصله، 24 و 48 ساعت بعد از شيمي‌درماني توسط شركت‌كنندگان تكميل گرديد. در نوبت مداخله علاوه بر مراقبت‌هاي استاندارد، در تمام طول مدت شيمي‌درماني ويدئو‌هايي شامل قدم زدن در جنگل پخش شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌هاي مطالعه از نسخه 17 نرم‌افزار STATA و آزمون‌هاي تحليل واريانس، شپيرو-ويلك، تي‌مستقل، دقيق فيشر و مدل اثر رگرسيون خطي مركب استفاده شد. سطح معناداري كمتر از 05/0 درنظر گرفته شد.
يافته‌ها: نتايج حاصل از مطالعه نشان داد كه مداخله تأثير معني‌داري بر روي نمرات ديسترس و خستگي بلافاصله، 24 و 48 ساعت بعد از شيمي‌درماني در هر دو گروه داشته است. در مقايسه كلي ميانگين نمرات ديسترس بين دو گروه كنترل-مداخله (A) و مداخله-كنترل (B) از نظر ترتيب انجام مداخله تفاوت آماري معني‌داري وجود نداشت (057/0=P) و مداخله تأثير معني‌داري بر كاهش ميانگين نمرات ديسترس در هر دو گروه داشته است (001/0=P). در مقايسه كلي بين دو گروه كنترل-مداخله A و مداخله-كنترل B مداخله تأثير معني‌داري بر كاهش ميانگين نمرات خستگي در هر دو گروه داشته است (001/0=P) و ميانگين نمرات خستگي بين دو گروه كنترل-مداخله (A) و مداخله-كنترل (B) از نظر ترتيب انجام مداخله تفاوت آماري معني‌داري وجود داشت (043/0=P) به اين صورت كه نمرات گروه مداخله-كنترل (B)كمتر از گروه كنترل-مداخله (A)بوده است.
نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه تكنيك واقعيت مجازي در كاهش ديسترس و خستگي ناشي از شيمي‌درماني در بيماران مبتلا به سرطان پستان مؤثر بوده است، بنابراين توصيه مي‌شود از اين روش در صورت تمايل بيمار در بالين استفاده شود.
كليد واژه‌ها: سرطان، پستان، شيمي‌درماني، واقعيت مجازي، ديسترس، خستگي
شماره ركورد
237316
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
مامايي
دانشكده
پرستاري مامايي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
روناك شاهويي