عنوان
بررسي ارتباط ميزان فرسودگي شغلي با وضعيت سلامت پرستاران بخش هاي مراقبت هاي ويژه بيمارستان هاي آموزشي شهر سنندج در سال 1402
نويسنده اصلي
اصلاني، ايوب
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پرستاري مراقبت هاي ويژه
چكيده
زمينه و هدف: پرستاران در سراسر جهان با مشكلات متعددي روبرو هستند، فرسودگي شغلي يكي از مشكلاتي است كه در آنان بايد مورد توجه قرار گيرد. استرس و فرسودگي شغلي ممكن است با وضعيت سلامت عمومي و عملكرد پرستاران ارتباط داشته باشد. لذا اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط ميزان فرسودگي شغلي با وضعيت سلامت پرستاران بخش هاي ويژه بيمارستان هاي آموزشي شهر سنندج در سال 1402 انجام شد.
روش پژوهش: اين مطالعه مقطعي بر روي 101 نفر از پرستاران شاغل در بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان هاي آموزشي شهر سنندج انجام شد. براي جمع آوري داده ها از روش تصادفي ساده استفاده شد و در آن از فرم ثبت اطلاعات جمعيت شناختي، پرسشنامه هاي فرسودگي شغلي و سلامت عمومي استفاده شد. پس از جمع آوري داده، با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 تجزيه و تحليل شد. با توجه به وضعيت داده ها از آزمون تي دو نمونه مستقل، آناليز واريانس يك طرفه و ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد.
يافته ها: بر اساس نتايج به دست آمده، ميانگين و انحراف معيار فرسودگي شغلي در افراد مورد پژوهش( 03/99±11/55 ) بود. ميانگين و انحراف معيار سلامت عمومي در افراد مورد پژوهش ( 07/14±41/54 ) مي باشد. ضريب همبستگي پيرسون ارتباط سلامت عمومي با فرسودگي شغلي را معنادار نشان داد. (0001/0 p=
و 586 /or=).
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه فرسودگي شغلي با سلامت عمومي پرستاران شاغل در بخش مراقبت هاي ويژه ارتباط داشت. لذا توصيه مي شود با بهبود شرايط شغلي پرستاران در جهت جلوگيري از ابتلا به فرسودگي شغلي و ارتقاي سلامت عمومي اقدام گردد.
كليد واژه ها: فرسودگي شغلي، سلامت، پرستاران، بخش مراقبت هاي ويژه
شماره ركورد
237309
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پرستاري
دانشكده
پرستاري مامايي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
جمال صيدي