عنوان
بررسي تأثير آموزش بر ميزان انتقال ايمن بيماران داراي راه هوايي مصنوعي از بخش اورژانس به بخش‌هاي مراقبت ويژه در بيمارستان آموزشي بعثت همدان در سال 1403
نويسنده اصلي
عباسي اصيل، مژده
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پرستاري اورژانس
چكيده
زمينه و هدف: فرآيند انتقال بيماران داراي راه هوايي مصنوعي از اورژانس به بخش هاي مراقبت ويژه مستلزم برخورداري از دانش تخصصي، مهارت‌هاي عملي و هماهنگي دقيق ميان اعضاي تيم درماني، به‌ويژه پرستاران اورژانس است. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير آموزش بر ميزان انتقال ايمن بيماران داراي راه هوايي مصنوعي از بخش اورژانس به بخش‌هاي مراقبت ويژه در بيمارستان آموزشي بعثت همدان در سال 1403 انجام شد.
روش پژوهش: پژوهش جاضر از نوع مداخله‌اي تك‌گروهي (قبل و بعد) و با روش نمونه گيري متوالي از پرستاران شاغل در بخش اورژانس بيمارستان بعثت همدان انجام شد. معيارهاي ورود شامل دستور انتقال بيمار داراي راه هوايي مصنوعي از اورژانس به بخش هاي مراقبت ويژه و تمايل پرستار به شركت در مطالعه بود. در مرحله قبل از مداخله آموزشي، ميزان رعايت اصول انتقال ايمن با استفاده از چك‌ليست محقق‌ساخته شامل23 سؤال، با روش مشاهده مستقيم در شيفت‌هاي مختلف ارزيابي شد. هر سؤال با گزينه‌هاي «بلي» (نمره 1)، «خير» (نمره 0) و «فاقد انديكاسيون» (بدون نمره) سنجيده شد. ميانگين نمره (23-0) محاسبه گرديد. در محاسبه نمره كل، سوالاتي كه نمره انديكاسيون نداشتند در نظر گرفته نشدند. پس از اتمام مرحله پيش‌آزمون، محتواي آموزشي بر اساس مرور متون علمي تهيه گرديد. مداخله آموزشي در قالب يك جلسه دو ساعته به روش سخنراني و با استفاده از پاورپوينت برگزار شد. محتواي آموزشي به‌صورت يك پوستر خلاصه شده در ايستگاه پرستاري نصب گرديد. پرستاراني كه در مرحله قبل مداخله و همچنين در مداخله آموزشي شركت كرده بودند با استفاده از همان چك ليست بعد از يك ماه مورد ارزيابي قرار گرفتند. ارزيابي توسط پرستار آموزش ديده خارج از مطالعه انجام شد. در مجموع ارزيابي 55 انتقال از 28 پرستار انجام شد. نرمال بودن داده‌ها با آزمون كولموگروف-اسميرنوف تاييد شد. نتايج به صورت ميانگين، انحراف معيار گزارش شد. از آزمون t زوجي براي مقايسه قبل و بعد ميانگين و انحراف معيار عملكرد استفاده گرديد. تحليل داده ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 16و با سطح معني‌داري 5 درصد انجام شد.
يافتهها: ميانگين سن پرستاران شركت‌كننده در مطالعه 8/5 ± 9/35 سال و سابقه كار دربخش اورژانس به‌طور ميانگين 7/7 ± 5/6 سال بود. فقط 6/3 درصد از شركت‌كنندگان سابقه شركت در كارگاه آموزش انتقال ايمن بيمار را داشتند. نتايج آزمون آماري تي زوجي نشان داد كه بين نمره انتقال ايمن بيماران داراي راه هوايي مصنوعي از اورژانس به بخش هاي مراقبت ويژه، قبل از مداخله آموزشي (2/2 ± 18/9) و بعد از مداخله آموزشي ( 9/2 ± 40/12) در پرستاران حاضر در پژوهش تفاوت آماري معني داري وجود داشت ( 001/0 = p).
نتيجهگيري: يافته‌هاي مطالعه حاضر نشان داد كه آموزش ساختاريافته و مبتني بر شواهد مي‌تواند به‌طور معني‌داري عملكرد پرستاران اورژانس را در انتقال ايمن بيماران داراي راه هوايي مصنوعي بهبود بخشد. همچنين، يافتهها بر ضرورت تدوين پروتكل‌هاي استاندارد انتقال بيمار، چك‌ليست‌هاي باليني قابل اجرا در محيط اورژانس و آموزش‌هاي دوره‌اي ضمن خدمت تأكيد مي‌كند. به‌كارگيري اين مداخلات مي‌تواند منجر به كاهش وقايع ناخواسته، افزايش ايمني بيمار و بهبود كيفيت مراقبت در فرآيند انتقال بيماران داراي راه هوايي مصنوعي شود.
كليدواژه‌ها: انتقال، بيمار، ايمني، پرستار، اورژانس، بخش مراقبت هاي ويژه
شماره ركورد
237284
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پرستاري
دانشكده
پرستاري مامايي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
سلام وطن دوست