بررسي آمادگي ترخيص از بيمارستان از ديدگاه پرستاران و والدين نوزادان نارس بستري در بخش¬هاي مراقبت‌ ويژه الناصريه عراق در سال 2025

زمينه و هدف: نوزادان نارس به دليل عدم¬تكامل ارگان‌ها نيازمند مراقبت‌هاي ويژه و بستري طولاني‌مدت در بخش مراقبت‌هاي ويژه نوزادان هستند. پرستاران نقش كليدي در آموزش، حمايت و آماده‌سازي والدين جهت ترخيص ايفا مي‌كنند و ارزيابي ديدگاه‌هاي آنان مي‌تواند به بهبود فرآيند ترخيص كمك كند. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين آمادگي ترخيص از بيمارستان از ديدگاه پرستاران و والدين نوزادان نارس بستري در بخش¬هاي مراقبت‌ ويژه الناصريه عراق در سال 2025 انجام شد. روش پژوهش: اين مطالعه به روش مقطعي در سال 2025 در بخش‌هاي مراقبت ويژه نوزادان بيمارستان‌هاي محمد الموسوي و بنت الهدي شهر الناصريه عراق انجام شد. جامعه پژوهش شامل تمام والدين نوزادان نارس بستري در بخش مراقبت¬هاي ويژه و پرستاران مراقبت‌كننده از آنان در زمان ترخيص بود. 162 والد و 162 پرستار به روش دردسترس بر اساس معيارهاي ورود والدين و پرستاران در مطالعه شركت كردند. ابزار گردآوري داده‌ها شامل فرم اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه استاندارد آمادگي براي ترخيص از بيمارستان در دو فرم والدين و پرستار بود كه پس از ترجمه به زبان عربي، پايايي آن‌ها تأييد شد (آلفاي كرونباخ به‌ترتيب 81/0 و 84/0). داده¬ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 21 تحليل شدند. براي تحليل داده¬هاي مطالعه از آزمون¬هاي آماري اسپيرمن، من‌ويتني و رگرسيون خطي تعميم‌يافته استفاده گرديد. سطح معني‌داري در تمام آزمون‌ها 05/0 P<‎ در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميانگين سن نوزادان نارس 08/7±8/10 روز بود. ميانگين سن والدين 72/6±46/27 سال بود. ميانگين سن پرستاران 16/3 ±82/26 سال بود. ميانگين آمادگي ترخيص از ديدگاه والدين 08/1 ± 55/6 و پرستاران شركت¬كننده در مطالعه 30/1 ± 82/6 (از دامنه 0-10) بود. از بين ابعاد مختلف، پايين‌ترين نمره در هر دو گروه مربوط به بعد دانش و آگاهي بود.از ديدگاه والدين، بين آمادگي ترخيص و متغيرهاي سن نوزاد، جنسيت نوزاد (پسر) و عدم بروز عوارض در نوزاد ارتباط آماري معنادار و مثبت مشاهده شد (05/0p<‎). از ديدگاه والدين، بين آمادگي ترخيص و متغيرهاي اشتغال مادر، اشتغال پدر و تحصيلات بالاتر والدين ارتباط آماري معنادار و مثبت مشاهده شد (05/0p<‎). از ديدگاه پرستاران، سن و سابقه¬كاري بيشتر پرستار پيش‌بينيكننده مثبت و معنادار آمادگي ترخيص بود(05/0p<‎). نمره كلي آمادگي ترخيص و بعد "وضعيت فردي" از ديدگاه والدين و پرستاران تفاوت آماري معناداري داشت (05/0p<‎). نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد آمادگي ترخيص از ديدگاه والدين و پرستاران در حد پايين بود و تفاوت معناداري بين ديدگاه پرستاران و والدين مشاهده شد. از ديدگاه والدين و پرستاران بعد دانش و آگاهي كمترين نمره را داشت. لذا توصيه مي¬شود، پرستاران بخش مراقبت¬هاي ويژه با اجراي برنامه آموزشي ساختارمند از ابتداي بستري و تقويت ارتباط مؤثر ميان پرستاران و والدين براي بهبود آمادگي ترخيص نوزادان نارس گام بردارند. آموزش‌هاي پرستاران بايد فردمحور، قابل فهم و همراه با ارزيابي مداوم يادگيري والدين بوده و با استفاده از منابع ساده و چندرسانه‌اي تكميل شوند. همچنين مشاركت والدين در مراقبت روزانه، پيگيري پس از ترخيص و توانمندسازي پرستاران در مهارت‌هاي آموزشي و ارتباطي مي‌تواند شكاف ادراكي موجود را كاهش داده و كيفيت ترخيص را ارتقا دهد. كلمات كليدي: آمادگي ترخيص، نوزاد نارس، والدين، پرستار

237277

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پرستاري

پرستاري مامايي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پروين محمودي