• عنوان

    بررسي ميزان زورگويي در محيط كار در پرستاران شاغل در بخش هاي اورژانس بيمارستان هاي شهر ناصريه عراق در سال 2025

  • نويسنده اصلي

    عبدالحسين عبيدالمنصراوي، هاله

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    پرستاري اورژانس
  • چكيده
    زمينه و هدف: زورگويي در محيط كار پرستاران پديده‌اي شايع با پيامدهاي منفي بر سلامت روان، رضايت شغلي و كيفيت مراقبت است. اين مشكل در بخش اورژانس به دليل شرايط كاري خاص شدت بيشتري دارد. با توجه به كمبود داده در عراق، مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان زورگويي در محيط كار در پرستاران شاغل در بخش هاي اورژانس بيمارستان هاي شهر ناصريه عراق در سال 2025 انجام شد. روش پژوهش: مطالعه حاضر از نوع مقطعي بود. 242 پرستار به روش سهميه اي از بيمارستان ها انتخاب شدند. معيارهاي ورد به مطالعه شامل تمايل به شركت در مطالعه، شاغل در بخش اورژانس، سابقه كاري بيش از 6 ماه و حداقل مدرك ديپلم بود. پرسشنامه هاي ناقص از مطالعه خارج شدند. داده‌هاي با استفاده از فرم مشخصات دموگرافيك و پرسشنامه 22 سوالي عمل منفي زورگويي جمع‌آوري شد. آناليز با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 انجام شد. اطلاعات دموگرافيك شركت‌كنندگان با استفاده از آمار توصيفي مورد بررسي قرار گرفت. آزمون نرماليتي با استفاده از آزمون كولموگروف- اسميرنوف بررسي شد و تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري تي مستقل و آنووا و رگرسيون چند گانه انجام شد. در تمام تحليل‌هاي آماري، معني‌داري آماري در سطح 05/0‎>P لحاظ شد. يافته‌ها: ميانگين سن شركت كنندگان حاضر در پژوهش 22/6 ± 10/28 سال بود. ميانگين و انحراف معيار نمره كل زورگويي 52/14± 50/40 در دامنه نمرات 22-110 بود. ميانگين سابقه كاري شركت كنندگان حاضر در پژوهش 75/5 ± 25/5 سال بود. ميانگين بعد شغلي 56/7 ± 32/20 از دامنه نمره (55-11)، بعد فردي 30/4 ± 26/10 از دامنه نمره ( 30-6) و بعد جسمي 07/4 ± 92/9 از دامنه نمره ( 25-5) مي باشد. نتايج رگرسيون خطي چندگانه نشان داد سابقه كاري در بخش اورژانس( 02/0= pو 629/0 -= B) و علاقه مندي به كار در بخش فعلي ( 04/0= pو 35/5 -= B) پيش بيني كننده هاي ميزان زورگويي كل در محيط كار مي باشند. نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان داد كه اگرچه ميانگين نمرات زورگويي با توجه به دامنه نمرات در سطح پايين گزارش شد، اما نبايد اين امر موجب غفلت از موضوع شود و برنامه‌ريزي براي كاهش بيشتر آن ضروري است. تجربه زورگويي در پرستاران با سابقه كمتر و در شيفت ثابت و عدم علاقه مندي به بخش اورژانس به طور معني داري بالاتر بود. اين نتايج بر لزوم اقدامات پيشگيرانه مانند آموزش، بازآموزي، ايجاد محيط امن گزارش‌دهي و برخورد با عاملان زورگويي تأكيد دارد. كلمات كليدي: پرستار، اورژانس، زورگويي، محيط كار، عراق
  • شماره ركورد
    237211
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    پرستاري
  • دانشكده
    پرستاري مامايي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • استاد راهنما
    مختار محمودي