اثربخشي مداخله‌ي آموزش روان‌شناختي ساختاريافته بر اضطراب، افسردگي، اجتناب شناختي و حس انسجام در زنان مبتلا به سرطان

سرطان به‌عنوان تجربه‌اي سخت و آسيب‌زا، پيامدهاي متعددي در ابعاد مختلف جسمي و رواني براي فرد به همراه دارد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي مداخله‌ي آموزش روان‌شناختي ساختاريافته بر اضطراب، افسردگي، اجتناب شناختي و حس انسجام در زنان مبتلا به سرطان انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي بود كه در قالب طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري دو ماهه با دوگروه انجام شد. جامعه پژوهش شامل كليه زنان مبتلا به سرطان مراجعه كننده به بيمارستان آيت‌الله يثربي كاشان بودند. نمونه پژوهش حاضر شامل 40 بيمار مبتلا به سرطان بودند كه به روش نمونه‌گيري غيرتصادفي در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه 20 نفره قرار گرفتند. در اين پژوهش از پرسشنامه اضطراب و افسردگي بيمارستاني زيگموند و اسنايت (1983)، اجتناب شناختي سكستون و داگاس (2008) و حس انسجام آنتونوسكي (1993) استفاده شد. گروه آزمايش 6 جلسه آموزش روان‌شناختي ساختاريافته (فازي و فازي، 1990)، هر هفته به مدت 90 دقيقه تا 2 ساعت دريافت كردند. اما گروه كنترل هيچ‌گونه مداخله‌اي دريافت نكرد. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 27 و با روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج نشان داد تفاوت ميانگين‌هاي تعديل شده دو گروه در متغيرهاي اضطراب، افسردگي، اجتناب شناختي و حس انسجام هم در مرحله پس‌آزمون و هم در مرحله پيگيري از لحاظ آماري معنادار بود (01/0 ‎>P). همچنين اين نتايج دو ماه پس از مداخله، در گروه آزمايش حفظ شد. يافته‌هاي اين پژوهش در مجموع حاكي از اثربخشي مداخله آموزش روان‌شناختي ساختاريافته براي زنان مبتلا به سرطان بود و مي‌تواند زمينه‌ساز طراحي و به‌كارگيري مداخلات روان‌شناختي مؤثر براي ارتقاي تاب‌آوري و بهبود كيفيت زندگي بيماران مبتلا به سرطان باشد.

237156

دانشگاه اردكان

چوب‌فروش‌زاده آزاده Choobforoushzadeh Azadeh