بررسي تاثير آموزش بازخورد محور بر خودكارآمدي مراقبت از زخم پاي ديابتي بيماران مراجعه كننده به درمانگاه ديابت شهرستان سقز در سال 1402

مقدمه: زخم پاي ديابتي يك عارضه جدي و مزمن است كه در افراد مبتلا به ديابت رخ مي دهد و مي تواند منجر به از دست دادن عضو شود. خودكارآمدي، به عنوان يكي از عوامل موثر در مراقبت و درمان زخم پاي ديابتي، نقش مهمي در بهبود نتايج درماني اين بيماران دارد. اين مطالعه با هدف تعيين تاثير آموزش بازخورد محور بر خودكارآمدي مراقبت از زخم پاي ديابتي انجام شد. روش كار: اين مطالعه نيمه تجربي با گروه كنترل در درمانگاه ديابت بيمارستان امام خميني شهرستان سقز در سال 1402 انجام شد. در اين مطالعه، ابتدا 54 بيمار مبتلا به زخم پاي ديابتي به صورت در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفي ساده به دو گروه مداخله و كنترل تقسيم شدند. معيارهاي ورود به مطالعه شامل؛ سن بين 18 تا 65 سال، وجود زخم پاي ديابتي به مدت حداقل 6 ماه، عدم اشتغال به تحصيل در رشته هاي درماني و بهداشتي، داشتن حداقل سواد خواندن و نوشتن، تمايل به شركت در مطالعه، توانايي صحبت كردن و برقراري ارتباط به زبان فارسي يا كردي، هوشياري كامل و عدم داشتن اختلال شناختي، رواني و عاطفي، فقدان ساير اختلالات عروقي ايجاد كننده زخم پا و فقدان اختلال بينايي و شنوايي بود. معيارهاي خروج از مطالعه شامل؛ عدم همكاري تا پايان مداخله، غيبت در يك جلسه آموزشي و تكميل ناقص پرسشنامه‌ها بود. آموزش بازخوردمحور در گروه مداخله به مدت 4 جلسه ي 45 دقيقه اي اجرا شد. داده ها قبل از مداخله و 30 روز پس از مداخله، با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه خودكارآمدي مراقبت از پاي ديابتي جمع آوري شد. داده ها با استفاده از آزمون هاي من ويتني، كاي اسكوئر، تست دقيق فيشر و ويلكاكسون در نرم افزار SPSS نسخه 25 تجزيه و تحليل شد. سطح معني داري 5 درصد در نظر گرفته شد. يافته‌ها: بر اساس نتايج پژوهش حاضر، دو گروه مداخله و كنترل از نظر شاخص هاي دموگرافيك همگن بودند و اختلاف معناداري از نظر آماري نداشتند. ميانگين افزايش نمره خودكارآمدي در گروه مداخله 11.77 ± 17.72و ميانگين افزايش نمره خودكارآمدي در گروه كنترل 6.87± 4.14 واحد بود. همچنين علي رغم اينكه سطح خودكارآمدي مراقبت از زخم پاي ديابتي در هردو گروه افزايش يافته بود، اما اختلاف ميانگين هاي نمره خودكارآمدي در گروه مداخله قبل و بعد از مداخله بسيار بيشتر از گروه كنترل بود. (001/0<‎ P). نتيجه گيري : مطالعه حاضر نشان داد كه روش آموزش بازخورد محور مي‌تواند خودكارآمدي مراقبت از زخم پاي ديابتي بيماران مبتلا به زخم پاي ديابتي را افزايش دهد. با توجه به نتايج مطالعه حاضر، پيشنهاد مي گردد اين رويكرد آموزشي توسط پرستاران به جاي آموزش چهره به چهره جهت ارتقاي رفتارهاي خودكارامدي بيماران با زخم پاي ديابتي بيشتر مورد توجه قرار گيرد. كليد واژه ها: آموزش بازخوردمحور، خودكارآمدي، زخم پاي ديابتي

237140

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پرستاري

پرستاري مامايي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

مختار محمودي