نقش واسطه‌اي اشتياق تحصيلي در ارتباط بين خودكارآمدي تحصيلي و سازگاري تحصيلي با درگيري تحصيلي در دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم ناحيه يك شهرستان يزد

چكيده اگر بتوان يادگيرنده را هر چه بيشتر درگير مسائل تحصيلي و تكاليف يادگيري نمود، بيشتر مي¬توان به موفقيت علمي و كاهش افت تحصيلي او اميدوار بود، لذا اين پژوهش با هدف تعيين نقش واسطه‌اي اشتياق تحصيلي در ارتباط بين خودكارآمدي تحصيلي و سازگاري تحصيلي با درگيري تحصيلي در دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم انجام گرفت. روش پژوهش، همبستگي از نوع معادلات ساختاري بود. جامعه آماري را كليه دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم ناحيه يك شهرستان يزد (سال تحصيلي 1403-1404) تشكيل دادند (5500 دانش‌آموز). حجم نمونه برمبناي حجم نمونه در معادلات ساختاري 250 نفر تعيين شد و روش نمونه‌گيري نيز از نوع دردسترس بود. ابزار گردآوري داده‌هاي پژوهش، پرسشنامه «خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان زاژاكووا و همكاران (2005)، اشتياق تحصيلي فردريكز، بلومنفيلد، پاريس (2004)، سازگاري تحصيلي بيكر و سرياك (1984) و درگيري تحصيلي ريو (2013)» بود. داده¬هاي به‌دست‌آمده با نرم‌افزار spss نسخه‌ي 26 و معادلات ساختاري نرم‌افزار «ايموس Amos نسخه 26» مورد پردازش و تحليل قرار گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه با توجه به آماره آزمون سوبل و سطح معناداري (P<‎0.05)، خودكارآمدي تحصيلي و سازگاري تحصيلي بر درگيري تحصيلي به واسطه اشتياق تحصيلي تاثير غيرمستقيم 9/57 و 3/61 درصد دارد. ضريب رگرسيوني نيز نشان داد، تاثير سازگاري تحصيلي بر اشتياق تحصيلي با ضريب مسير 397/0، تاثير خودكارآمدي تحصيلي بر اشتياق تحصيلي با ضريب مسير 339/0، تاثير اشتياق تحصيلي بر درگيري با ضريب مسير 523/0، تاثير سازگاري تحصيلي بر درگيري تحصيلي با ضريب مسير 451/0 و تاثير خودكارآمدي تحصيلي بر درگيري تحصيلي در دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم ناحيه يك شهرستان يزد با ضريب مسير 384/0 در سطح اطمينان 99 درصد معنادار بود. بنابراين، به كارگيري مداخلات آموزشي و حمايتي در راستاي ارتقاي خودكارآمدي تحصيلي و سازگاري تحصيلي دانش آموزان در مدارس مي تواند، ارتقاي اشتياق تحصيلي و در نهايت بهبود درگيري تحصيلي را به همراه داشته باشد. واژگان كليدي: درگيري تحصيلي، اشتياق تحصيلي، خودكارآمدي تحصيلي، سازگاري تحصيلي، دوره متوسطه.

237113

دانشگاه اردكان

بهجتي فاطمه Behjati Fatemeh