بررسي ارتباط استئوم فرعي سينوس ماگزيلاري با ضخيم شدگي مخاطي و تعدادي از تنوعات آناتوميك با در نظرگيري سن بيماران در تصاوير CBCT

هدف: اين مطالعه ارتباط استئوم فرعي سينوس ماگزيلاري (AMO) با ضخيم شدگي مخاطي (MT) و ساير تغييرات آناتوميكي سينوس‌هاي ماگزيلاري را در دو گروه سني با استفاده از توموگرافي كامپيوتري با پرتو مخروطي (CBCT) ارزيابي كرد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي بر روي 265 اسكن CBCT واجد شرايط (530 سينوس فك بالا) از بيماران در دو گروه زير (117 نفر) و بالاي (148 نفر) 20 سال انجام شد. مقاطع اگزيال ، كرونال و ساژيتال ازنظر وجود AMO، ضخيم شدگي مخاطي(MT) ‎> 2 ميلي‌متر، انحراف سپتوم بيني (NSD) ‎> 3ميلي‌متر، كونكا بولوزا (CB)، هالرسل (HCs) و انسداد استئوم ماگزيلاري اوليه (PMO) توسط يك دانشجوي سال آخر دندان‌پزشكي و يك راديولوژيست فك و صورت ارزيابي شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 24 (0/05=alpha) مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. يافته‌ها: فراواني AMO و MT به ترتيب 3/37 و 3/45 درصد بود. AMO ارتباط معني‌داري با MT، CB، HCs، انسداد PMO يا NSD نداشت (p‎>05/0). فراواني انسداد PMO در بيماران مبتلا به MT به‌طور معني‌داري بيشتر بود (p<‎001/0). فراواني MT و AMO در افراد بالاي 20 سال به‌طور معني‌داري بيشتر بود (p<‎001/0). نتيجه‌گيري: افراد بالاي 20 سال فراواني بيشتري از AMO و MT داشتند. همچنين، انسداد PMO در بيماران مبتلا به MT به‌طور قابل‌توجهي بيشتر بود. AMO و MT هيچ ارتباط معني‌داري با NSD، CB، يا HCs نداشتند. انسداد AMO و PMO نيز ارتباط معني‌داري نداشت. كلمات كليدي: توموگرافي كامپيوتري با پرتو مخروطي؛ استئوم فرعي سينوس ماگزيلاري؛ سينوزيت فك بالا

237097

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

نغمه نصراللهي، فائزه كاشي