• عنوان

    بررسي اختلال مفصل گيجگاهي فكي در كاركنان بيمارستان كوثر شهرستان سنندج در سال 1404

  • نويسنده اصلي

    قهرمان پور، آتوسا

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    دندانپزشكي
  • چكيده
    هدف: شيوع TMD در سطح جهان به يك نگراني رو به رشد تبديل شده است، به طوري كه مطالعات نشان مي‌دهد تقريباً 29.5 درصد از جمعيت ممكن است تحت تأثير قرار گيرند. اين اختلال به ويژه با محيط‌هاي پراسترس، مانند بيمارستان‌ها، كه در آن كاركنان ممكن است اضطراب و فشار جسمي بيشتري را تجربه كنند، مرتبط است. بنابراين مطالعه حاضر با هدف بررسي اختلال گيجگاهي فكي در كاركنان بيمارستان كوثر شهرستان سنندج در سال 1404 انجام شد. مواد و روش¬ها: اين مطالعه از نوع مقطعي بود كه به صورت توصيفي-تحليلي انجام شد. جامعه مورد مطالعه كل كاركنان بيمارستان كوثر شهرستان سنندج بود. حجم نمونه شامل 61 نفر از كاركنان بيمارستان كوثر بود كه به صورت تصادفي انتخاب شد. براي بررسي وجود و شدت TMD از پرسشنامه تخصصي فونسكا با 10 سوال تخصصي استفاده شد. مجموع نمرات صفر تا 100 بود كه نمرات صفر تا 15 فاقد TMD، نمرات 20 تا 40 به معناي TMD خفيف، نمرات 45 تا 65 به معناي TMD متوسط و نمرات 70 تا 100 به معناي TMD شديد بود. سوالات دموگرافيك و تخصصي پرسشنامه از نمونه¬هاي مورد بررسي پرسيده شد و حركات دهان و فك توسط دانشجوي آموزش ديده براي بررسي اختلال گيجگاهي- فكي بررسي و ثبت شد. از نرم افزار SPSS نسخه 27 جهت تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد. براي داده هاي توصيفي از آزمون ميانگين و انحراف معيار و براي اهداف تحليلي از آزمون وان وي آنوا و كروسكال-واليس جهت بررسي ارتباط بين پارامترهاي مختلف استفاده شد. يافته‌ها: از كل شركت كنندگان، فك 5 نفر (20/8%) در هنگام باز و بسته شدن صداي كليك داشت. بيشترين فراواني TMD در گروه پرستاران مشاهده شد. به طوري كه از تعداد 20 پرستار، 4 پرستار TMD خفيف و 1 پرستار TMD متوسط داشتند. بين گروه¬هاي شغلي مختلف و وجود TMD و همچنين بين گروه-هاي شغلي و شدت TMD هيچ ارتباط معناداري يافت نشد (P‎>0.05). بين سابقه كاري و وجود TMD و همچنين بين سابقه كاري و شدت TMD هيچ ارتباط معناداري يافت نشد (P‎>0.05). بين ساعت كار هفتگي و وجود TMD و همچنين بين ساعت كار هفتگي و شدت TMD هيچ ارتباط معناداري يافت نشد (P‎>0.05). هيچ همبستگي بين متغيرها با وجود TMD و شدت TMD وجود نداشت و همبستگي بين متغيرها و شدت TMD معنادار نبود (P‎>0.05). نتيجه گيري: بيشترين تعداد اختلالات مفصل گيجگاهي فكي در بين پرستاران يافت شد. و ارتباط بين ميزان اختلالات مفصل گيجگاهي فكي و متغيرهاي مطالعه معنادار نبود. كليد واژه¬ها: اختلالات مفصل گيجگاهي فكي، كادر درمان، درد دهاني، اختلالات فك، دندانپزشكي
  • شماره ركورد
    237076
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    دندانپزشكي
  • دانشكده
    دندانپزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • استاد راهنما
    هادي محمدي