بررسي مقادير آلبومين سرم و ارتباط آن با مرگ و مير در بيماران مبتلا به سپسيس بستري در بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان كوثر سنندج در سال هاي 1402 و 1403

مقدمه: يكي از چالش‌هاي بزرگ در بيماران بستري در بخش ICU بروز سپسيس مي‌باشد. ميزان بروز سپسيس در بيماران بستري در بخش ICU، از 3/39%-3/16 گزارش شده است. عوامل زيادي مرگ‌ومير بيماران را تحت تاثير قرار مي‌دهد از جمله پروتيين‌هاي فاز حاد مانند آلبومين. به همين جهت هدف از انجام اين بررسي مقادير آلبومين سرم و ارتباط آن با مرگ و مير در بيماران مبتلا به سپسيس بستري در بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان كوثر سنندج در سال هاي 1402 و 1403بوده است. روش كار: اين مطالعه يصورت مقطعي و از نوع توصيفي-تحليلي بر روي بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان كوثر سنندج انجام شد. براي ارزيابي آلبومين سرم به عنوان ريسك فاكتور مرگ و مير در بيماران مبتلا به سپسيس بستري در بخش مراقبت هاي ويژه به تعداد حجم نمونه 217 نفر وارد مطالعه شدند. بيماران با سن زير 18 سال، دريافت آلبومين به صورت اگزوژن، كمتر از آزمايش آلبومين و اعزامي به ساير بخش ها از مطالعه خارج شدند. در اين مطالعه با استفاده از يك چك ليست محقق ساخته اقدام به جمع آوري داده ها شد. اين چك ليست شامل 6 متغير مي باشد كه متغير هاي سن، جنسيت از نوع متغير مستقل و متغير هاي ميزان آلبومين سرم، مدت زمان بستري در ICU، پيامد و مرگ و مير درون بيمارستاني از نوع وابسته بودند. بعد از جمع آوري اطلاعات داده هاي بدست آمده وارد نرم افزار SPSS27 شده و مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان داد ميانگين سن بيماران مورد مطالعه 74.06 سال و 153 نفر (70.5 درصد) از بيماران مرد و 64 نفر (29.5 درصد ) زن بوده است. ميانگين سطح البومين اوليه 3.34 گرم در دسي ليتر و ميانگين سطح البومين ثانويه 3.021 گرم در دسي ليتر بوده است. نتايج پيامد نهايي نشان داد كه 121 نفر (55.8 درصد) از بيماران بهبود يافته و 31 نفر (14.3 درصد ) در حال بهبودي و 65 نفر (30 درصد) فوت شده اند و ميانگين مدت زمان بستري در بخش مراقبت هاي ويژه در بيماران 9.63 روز بوده است. نتايج تحليلي نشان داد بين سن، جنسيت، پيامد نهايي و مدت زمان بستري در بخش مراقبت هاي ويژه در بيماران با ميزان آلبومين سرم در بيماران مبتلا به سپسيس تفاوت معني دار آماري وجود دارد(P<‎0.0001). همچنين نتايج تحليلي نشان داد بين پيامد نهايي در بيماران با جنسيت و مدت زمان بستري در بخش مراقبت هاي ويژه در بيماران مبتلا به سپسيس تفاوت معني دار آماري وجود دارد(P<‎0.0001). اما بين پيامد نهايي در بيماران با سن در بيماران مبتلا به سپسيس تفاوت معني دار آماري وجود ندارد(P‎>0.05). نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه آلبومين تاثير مستقيمي بر شدت Sepsis دارد و اين موضوع بيماران مسن را بيشتر تحت ‌تاثير قرار مي‌دهد. لذا توصيه مي‌گردد آلبومين به‌عنوان يك ريسك‌فاكتور و يكي از عوامل تاثيرگذار در انتخاب بهترين استراتژي درماني درنظر گرفته شود كه اين موضوع با كاهش ميزان مرگ‌ومير، كاهش مدت‌زمان بستري و هزينه‌هاي درمان همراه مي‌باشد. كلمات كليدي: آلبومين سرم؛ مرگ و مير؛ سپسيس؛ بخش مراقبت هاي ويژه

237058

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

محمدآزاد ماجدي، بهزاد احسن