بررسي تاثير افزودن نانوذرات ZrO2 و CeO2 بر مقاومت برشي كامپوزيت ارتودنسي

مقدمه و هدف: امروزه استفاده از كامپوزيت هاي لايت كيور، رايج ترين ترين روش باند براكت به مينا دندان جهت درمان ارتودنسي ثابت است. با اين حال، شكستن باند هنوز هم از اصلي ترين چالش هاي پيش روي بيماران و دندانپزشكان در طول فرايند درمان محسوب مي شود. افزودن نانوذرات يكي از روش هاي مدرن جهت بهبود خواص فيزيكي باند كامپوزيت هاي ارتودنسي مطرح شده است. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير افزودن نانوذرات ZrO2 و CeO2 بر مقاومت برشي كامپوزيت هاي ارتودنسي است. مواد و روش: جهت ساخت هر گروه مطالعه نانوذرات اكسيد زيركونيوم و اكسيد سريم در درصد هاي جرمي % 1و %5 با كامپوزيت ارتودنسي سلف ادهيزو GC Ortho Connect ابتدا بصورت دستي و سپس با Vortex Mixer مخلوط شدند. بر اين اساس 5 گروه كامپوزيت تهيه شد:گروه اول كامپوزيت بدون نانوذره افزودني به عنوان گروه شاهد، گروه دوم كامپوزيت حاوي %1 نانوذره اكسيد زيركونيوم، گروه سوم: كامپوزيت حاوي %5 نانوذره اكسيد زيركونيوم، گروه چهارم: كامپوزيت حاوي %1 نانوذره اكسيد سريم، گروه پنجم: كامپوزيت حاوي %5 نانوذره اكسيد سريم پس از تاييد هموژنيسيته هر گروه با SEM، 18دندان پرمولر كشيده شده با استفاده از هر گروه كامپوزيت، براكت گذاري شده و جمعا 90 نمونه آماده شد. نمونه هاي تهيه شده پس از گذراندن آزمون ترموسايلينگ، با Universal Testing Machine تحت آزمون مقاومت باند برشي قرار گرفتند. در نهايت داده هاي به دست آمده با استفاده از آناليز واريانس يك طرفه (ANOVA) و Tukey’s Post-hoc test تحليل شدند (p‎>0.05). يافته ها: مقايسه ميانگين مقاومت برشي كامپوزيت ارتودنسي در پنج گروه نشان داد كه هرچند از نظر آماري اختلاف معناداري ميان گروه‌ها وجود نداشت (p=0.127)، اما تفاوت‌هايي در ميانگين‌ها قابل مشاهده بود. بيشترين ميانگين مقاومت برشي مربوط به گروه كنترل فاقد نانوذره با مقدار 12.87 مگاپاسكال بود. پس از آن، گروه كامپوزيت حاوي 1 درصد سريم اكسايد با ميانگين 12.20 مگاپاسكال بالاترين مقدار را داشت و گروه‌هاي حاوي 5 درصد و 1 درصد زيركونيوم اكسايد به ترتيب با ميانگين 11.04 و 10.34 مگاپاسكال در رتبه‌هاي بعدي قرار گرفتند. كمترين ميانگين مقاومت برشي نيز در گروه حاوي 5 درصد سريم اكسايد با مقدار 10.05 مگاپاسكال مشاهده شد. Tukey’s post-hoc test كه جهت Pairwise comparison انجام شد نشان داد كه اختلاف ميان هيچ يك از گروه‌ها از نظر آماري معنادار نبود، هرچند گروه كنترل همواره مقادير بالاتري نسبت به ساير گروه‌ها داشت و بيشترين اختلاف ميانگين نيز بين گروه كنترل و گروه حاوي 5 درصد سريم اكسايد مشاهده شد. به‌طور كلي مي‌توان گفت كه افزودن نانوذرات زيركونيوم اكسايد و سريم اكسايد در غلظت‌هاي 1 و 5 درصد منجر به بهبود قابل توجهي در مقاومت برشي نشد و گروه كنترل همچنان بالاترين مقادير را نشان داد. نتيجه گيري: با وجود محدوديت هاي مطالعه، مي توان نتيجه گرفت نانوذرات اكسيد زيركونيوم و اكسيد سريم در درصد هاي جرمي 1 و 5 درصد موجب بهبود مقاومت برشي كامپوزيت ارتودنسي GC Ortho Connect نمي شوند. كلمات كليدي: نانوذرات، اكسيد زيركونيوم، اكسيد سريم، كامپوزيت ارتودنسي، مقاومت برشي، استحكام برشي

237051

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشگي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

يوسف احمدپور