عنوان
بررسي دانسيته استخوان پس از استفاده از سيستم‌هاي مختلف دريلينگ
نويسنده اصلي
دهقاني، رضا
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
دندانپزشكي
چكيده
تهيه استئوتومي مناسب و حفظ كيفيت استخوان اطراف محل ايمپلنت نقش مهمي در موفقيت اوليه و بلندمدت ايمپلنت‌هاي دنداني دارد. يكي از عوامل مؤثر در اين فرآيند، تكنيك دريلينگ و نوع كيت مورد استفاده است كه مي‌تواند بر ميزان تراكم و دانسيته استخوان تأثير بگذارد. اين مطالعه با هدف مقايسه دانسيته استخوان پس از دريلينگ با چهار كيت مختلف (SIC، Megagen، ITI و Densah) در دو روش ساعت‌گرد (Forward) و پادساعت‌گرد (Reverse) انجام شد.
در اين پژوهش آزمايشگاهي (In vitro)، ده نمونه استخوان ايلياك گوسفند به‌صورت تازه‌ذبح‌شده مورد استفاده قرار گرفتند. هر نمونه با چهار كيت در دو جهت چرخشي Forward و Reverse تحت دريلينگ استاندارد قرار گرفت. پس از تهيه استئوتومي، نمونه‌ها جهت ارزيابي دانسيته استخواني به مركز راديولوژي ارسال و با دستگاه CBCT ميزان دانسيته استخوان در ابعاد 11×6 و 10×1 ميلي‌متر اندازه‌گيري شد. تحليل داده‌ها با استفاده از شاخص‌هاي دانسيته استخوان و مقايسه بين گروه‌ها انجام گرفت.
نتايج نشان داد كه دانسيته استخوان در روش Reverse به‌طور كلي بالاتر از روش Forward بود. در كيت‌هاي Densah، Megagen و ITI اگرچه اختلاف معنادار آماري وجود نداشت، ميانگين دانسيته در روش Reverse بيشتر بود. با اين حال، اختلاف معنادار در كيت SIC مشاهده شد؛ به‌طوري‌كه دانسيته استخوان در روش Reverse در مقايسه با Forward به‌طور قابل‌توجهي بيشتر بود.
اين يافته مي‌تواند در بهبود موفقيت اوليه ايمپلنت ، انتخاب تكنيك و سيستم مناسب جراحي مؤثر باشند.
واژگان كليدي: ايمپلنت دنداني، دانسيته استخوان، تكنيك‌هاي دريلينگ، دريلينگ ساعت‌گرد و پادساعت‌گرد، Osseodensification، CBCT
شماره ركورد
237027
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
دندانپزشكي
دانشكده
دندانپزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
كامران لاهورپور، نغمه نصرالهي