بررسي ساختار استخوان پس از استفاده از سيستم هاي مختلف دريلينگ به صورت ساعت‌گرد و پادساعت‌گرد

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

تهيه استئوتومي و كيفيت ساختار استخواني باقي‌مانده در محل دريلينگ از عوامل مؤثر بر موفقيت ايمپلنت‌هاي دنداني محسوب مي‌شوند. ميزان آسيب بافتي، نحوه تخريب ديواره استئوتومي و حفظ ساختار سطحي استخوان مي‌توانند بر ثبات اوليه و روند اسئواينتگريشن تأثيرگذار باشند. هدف اين مطالعه، بررسي اثر چهار كيت دريلينگ (Densah، Megagen، SIC و ITI) و دو جهت چرخش ساعت‌گرد (Forward) و پادساعت‌گرد (Reverse) بر ساختار استخوان در مدل استخوان ايلياك گوسفند بود. در اين مطالعه In vitro، نمونه‌هاي استخوان ايلياك گوسفند پس از دريلينگ با هر يك از كيت‌ها تحت ارزيابي هيستولوژيك قرار گرفتند. ميزان آسيب سطحي استخوان بر اساس اسكور استاندارد (0 تا 4) توسط مشاهده‌گر واحد محاسبه شد. نتايج نشان داد كه ميان كيت‌هاي مختلف از نظر ميزان اختلال سطح استخوان تفاوت معني‌داري وجود ندارد. همچنين مقايسه دو روش ساعت‌گرد و پادساعت‌گرد نيز اختلاف معناداري نشان نداد. اگرچه تفاوت‌هاي توصيفي در توزيع اسكورها مشاهده شد، اما اين اختلاف‌ها از نظر آماري قابل استناد نبودند. به طور كلي، يافته‌ها بيانگر آن است كه در شرايط كنترل‌شده آزمايشگاهي، نوع كيت و جهت چرخش دريل تأثير معني‌داري بر ميزان آسيب اوليه ديواره استخوان ندارند. اين موضوع اهميت عواملي مانند سرعت، فشار اپراتور، كيفيت استخوان و ميزان خنك‌سازي را برجسته مي‌سازد. واژگان كليدي: دريلينگ، استئوتومي، آسيب سطح استخوان، جهت چرخش، كيت ايمپلنت

237026

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

كامران لاهورپور، عرفان آزادپور