بررسي تاثير مداخله آموزشي مبتني بر الگوي اعتقاد بهداشتي تلفيقي با سواد سلامت بر ارتقاي تحرك بدني در بين زنان مبتلاء به ديابت نوع دو شهر تهران در سال 1403

تحرك بدني يكي از اصول مديريت ديابت و جزء مؤثرترين درمان‌هاي غيردارويي است. مطالعه‌ي حاضر با هدف تعيين تاثير مداخله آموزشي مبتني بر الگوي اعتقاد بهداشتي تلفيقي با سواد سلامت بر ارتقاي تحرك بدني در بين زنان مبتلاء به ديابت نوع دو در شهر تهران در سال1403 انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر، مطالعه‌اي تجربي بود كه در شهر تهران در سال 1403 انجام شد. 200 نفر از زنان مبتلاء به ديابت نوع دو مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت شهري از طريق روش نمونه گيري تصادفي با استفاده از بلوك‌بندي در دو گروه آزمون و كنترل وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه‌هاي اطلاعات دموگرافيك، مدل اعتقاد بهداشتي، سواد سلامت و فعاليت فيزيكي بود كه در دو زمان قبل از مداخله آموزشي و 2 ماه پس از مداخله تكميل گرديد. براي گروه مداخله متناسب با مدل آموزشي 5 جلسه 15-20 دقيقه‌اي به صورت هفتگي برگزار گرديد. كليه داده‌ها در نرم افزار spss26 و با استفاده از آزمون‌هاي آماري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين و انحراف معيار سن شركت كنندگان 80/10 ±87/53 سال بود. در گروه مداخله ميانگين نمره سازه‌هاي حساسيت درك شده(008/0= P)، مزاياي درك شده (031/0= P)، موانع درك‌شده (000/0=P)، خودكارآمدي (000/0= P)، راهنماهاي عمل(05/0p<‎)، سواد سلامت (000/0= P) در قبل و پس از مداخله اختلاف آماري معني‌داري را نشان داد. در گروه مداخله، ميانگين نمره تحرك بدني (292/0= P) اختلاف آماري معني دار با قبل از مداخله نشان نداد. نتيجه گيري: آموزش مبتني بر سازه‌هاي مدل اعتقاد بهداشتي، منجر به بهبود سازه‌هاي مدل در راستاي افزايش تحرك بدني در مبتلايان به ديابت نوع 2 گرديد. كلمات كليدي: مداخله آموزشي، الگوي اعتقاد بهداشتي، ديابت نوع 2، سواد سلامت، فعاليت بدني، زنان

237010

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

آموزش بهداشت

بهداشت

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

آرزو فلاحي