عنوان
بررسي فراواني پورپوراي ترومبوسيتوپنيك ترومبوتيك و عوامل مرتبط با آن در بيماران پره اكلامپسي بيمارستان بعثت در سال هاي 1401 تا 1402
نويسنده اصلي
شاه غيبي، نيما
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: پرهاكلامپسي از علل مهم مرگ و مير مادري است و همپوشاني باليني آن با ميكروآنژيوپاتيهاي ترومبوتيكِ بارداري -به ويژه پورپوراي ترومبوسيتوپنيك ترومبوتيك (TTP) -تشخيص و درمان بهموقع را دشوار ميكند. اين پژوهش با هدف برآورد فراواني TTP در ميان بيماران مبتلا به پرهاكلامپسي و شناسايي عوامل مرتبط با آن انجام شد.
مواد و روشها: مطالعه مقطعي–تحليليِ گذشتهنگر روي پروندههاي زنان باردار مبتلا به پرهاكلامپسي بستري در بيمارستان بعثت طي سالهاي 1401 تا 1402 انجام شد. متغيرهاي دموگرافيك (سن، BMI، پاريتي، سن بارداري (و سوابق باليني) پرهاكلامپسي و/ يا TTP قبلي) همراه با شاخصهاي آزمايشگاهي (CBC، شواهد هموليز، تستهاي انعقادي و در صورت دسترسي ADAMTS13) استخراج و تحليل شدند. نقطه پيامدي، وقوع TTP بر مبناي معيارهاي باليني–آزمايشگاهي بود.
يافته ها: فراواني مشاهدهشده TTP در جمعيت پرهاكلامپتيك اندك اما از نظر باليني معنادار بود. در تحليلها، سابقهTTP و پاريتي بالاتر با افزايش بروز TTP همراه بودند؛ در مقابل، سن و BMI ارتباط معناداري نشان ندادند. همپوشاني با HELLP/aHUS عامل چالش تشخيصي بود و در مواردي نبود دسترسي گسترده به ADAMTS13 بر تصميمگيري اثر گذاشت.
نتيجهگيري: در بيماران پرهاكلامپتيكِ داراي سابقه TTP يا پاريتي بالا بايد آستانه شك باليني براي TTP پايين نگه داشته شود و در صورت ظن قوي، آغاز زودهنگام پلاسمافرز پيش از نتايج كامل آزمايشگاهي مدنظر قرار گيرد. بهكارگيري الگوريتمهاي افتراقي (از جمله سنجش ADAMTS13 و شاخصهاي آنژيوژنيك در مراكز داراي دسترسي) ميتواند دقت تشخيص و پيامد هاي مادري–جنيني را بهبود دهد.
كلمات كليدي: پرهاكلامپسي؛ پورپوراي ترومبوسيتوپنيك ترومبوتيك (TTP)؛ ميكروآنژيوپاتي ترومبوتيك؛ بارداري؛ ADAMTS13؛ سندرم HELLP
شماره ركورد
236928
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
شعله شاه غيبي