مقايسه تاثير تمرينات فسفاژني و لاكتيكي بر فاكتورهاي پروپپتيد N ترمينال پروكلاژن نوع 1 و تلوپپتيد C ترمينال در شناگران نخبه 11 تا 16 ساله

مقدمه: نشانگرهاي التهابي مانند اينترلوكين-6 (IL-6)، اينترلوكين-10 (IL-10) و فاكتور نكروز تومور آلفا (TNF-α) نقش‌هاي حياتي در تنظيم پاسخ‌هاي ايمني و التهاب سيستميك دارند و تحت تأثير نوع و شدت ورزش قرار مي‌گيرند. اين مطالعه با هدف بررسي و مقايسه اثرات تمرين فسفاژن (ATP-PCr) و لاكتات (گليكوليتيك بي‌هوازي) بر نشانگر تشكيل استخوان (P1NP) و نشانگر تحليل استخوان (CTX1) در شناگران مرد نخبه 11 تا 16 ساله انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه نيمه‌تجربي با استفاده از طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با 36 شناگر مرد نخبه انجام شد كه به طور تصادفي به سه گروه كنترل، تمرين فسفاژن و تمرين اسيد لاكتيك تقسيم شدند. پروتكل‌هاي تمريني طي يك دوره مداخله 8 هفته اي اجرا شدند. نمونه‌هاي خون وريدي قبل و بعد از مداخله جمع‌آوري شدند، و سطح سرمي P1NP و CTX1 با استفاده از كيت‌هاي ELISA اندازه‌گيري شد. . تجزيه و تحليل‌هاي آماري شامل آزمون‌هاي t زوجي، آناليز واريانس يك‌طرفه، آناليز بنفروني پست هاك و تجزيه و تحليل مدل مختلط خطي بود. نتايج: هيچ تغيير معني داري در هيچ يك از ماركر ها در گروه كنترل مشاهده نشد. در مقابل، گروه تمرينات لاكتيكي افزايش قابل توجهي براي P1NP از ng/m 413.38 تا 464.09 (p=0.003) نشان داد، و گروه تمرينات فسفاژني افزايش قابل توجهي از ng/m 404.98 تا 465.25 (p<‎0.001) نشان داد. برعكس، گروه تمرينات لاكتيكي كاهش قابل توجهي براي CTX1 از ng/m 4.59 تا 2.49 (p<‎0.001) نشان داد، و گروه تمرينات فسفاژني كاهش قابل توجهي از ng/m 4.58 تا 2.24 (p=0.002) نشان داد. نتيجه¬گيري: نتايج نشان مي‌دهد كه هر دو روش تمرين بي هوازي (فسفاژن و اسيد لاكتيك) به طور قابل توجهي تعادل متابوليك استخوان را به صورت افزايش تشكيل استخوان و كاهش تحليل آن بهبود بخشيدند، به طوري كه تمرينات فسفاژن اثرات قويتري را نشان دادند. اين سازگاري ها احتمالا ناشي از فعال شدن مسيرهاي سيگنالينگ مكانيكي و متابوليك در سلول هاي استخواني هستند. كلمات كليدي: CTX-1, P1NP ، تمرينات فسفاژني، تمرين لاكتيكي، شناگران نخبه

236926

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

بيوشيمي باليني

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

رزگار رهبري