بررسي كلاس‌هاي مختلف اينتگرون‌ها و ژن‌هاي مقاومت به كلرامفنيكل در سويه‌هاي باليني مختلف جدا شده از بيماران بستري در خانقين، عراق

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ميكروب شناسي

مقدمه: مقاومت ضد ميكروبي (AMR) در ميان باكتري ‌هاي گرم منفي، چالشي حياتي در محيط‌ هاي بيمارستاني است كه با اكتساب عناصر ژنتيكي متحرك مانند اينتگرون ها و ژن ‌هاي مقاومت ايجاد مي‌شود. اين مطالعه با هدف بررسي شيوع اينتگرون ‌هاي كلاس I، II و III و ژن ‌هاي مقاومت به كلرامفنيكل (cat1، floR) در سويه ‌هاي باليني جدا شده از بيماران بستري در شهر خانقين، عراق انجام شد. مواد و روش‌ها: در مجموع 150 ايزوله باليني غير تكراري (شامل اشريشيا كلي، كمپلكس آسينتوباكتر بوماني، سودوموناس آئروژينوزا، استنوتروفوموناس مالتوفيليا، كلبسيلا پنومونيه و گونه‌هاي پروتئوس) از نمونه‌ هاي ادرار، زخم، خون و خلط جمع‌ آوري شدند. حساسيت فنوتيپي به كلرامفنيكل با استفاده از روش ‌هاي استاندارد ارزيابي شد. واكنش زنجيره ‌اي پليمراز (PCR) با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي براي شناسايي كلاس ‌هاي اينتگرون (intI، intII، intIII) و ژن ‌هاي مقاومت به كلرامفنيكل (cat1 و floR) انجام شد. محصولات PCR با الكتروفورز ژل آگارز مشاهده شدند. تجزيه و تحليل ‌هاي آماري، شيوع اينتگرون و ژن ‌هاي مقاومت را بر اساس گونه باكتري و جنسيت بيمار مقايسه كردند. نتايج: در بين 150 ايزوله، اينتگرون ‌هاي كلاس I در 52.7٪ و كلاس II در 8.7٪ شناسايي شدند؛ در حالي كه اينتگرون ‌هاي كلاس III وجود نداشتند. اشريشيا كلي شايع‌ترين گونه (27.3٪) بود و پس از آن كمپلكس آسينتوباكتر بوماني و سودوموناس آئروژينوزا (هر كدام 20.0٪) قرار داشتند. مقاومت به كلرامفنيكل به صورت فنوتيپي در 50.7٪ از ايزوله‌ ها مشاهده شد. از 76 سويه مقاوم، 31 سويه (40.8٪) داراي ژن‌ هاي cat1 يا floR بودند كه نشان‌دهنده مكانيسم ‌هاي مقاومتي ديگر است. كلبسيلا پنومونيه بيشترين ميزان حمل اينتگرون (71.4٪) را نشان داد، كه intI در 66.7٪ و intII در 14.3٪ بود. استنوتروفوموناس مالتوفيليا در 62.5٪ موارد (intI 58.3٪، intII 12.5٪) ژن هاي اينتگرون را نشان داد. بيماران مرد نسبت به زنان ميزان اينتگرون بالاتر (61.3٪ در مقابل 53.3٪) و ژن هاي مقاومت بالاتري (22.7٪ در مقابل 18.7٪) نشان دادند. نتيجه‌گيري: اين مطالعه شيوع قابل توجهي از اينتگرون‌هاي كلاس I و II را در بين باكتري‌هاي گرم منفي باليني در خانقين عراق برجسته مي‌كند و نشان مي‌دهد كه كمتر از نيمي از جدايه ‌هاي مقاوم به كلرامفنيكل حامل ژن‌هاي cat1 يا floR هستند كه نشان‌ دهنده مكانيسم ‌هاي مقاومت ديگري است. نظارت مولكولي روتين بر اينتگرون ‌ها و عوامل تعيين‌كننده مقاومت براي اطلاع ‌رساني در مورد مديريت آنتي ‌بيوتيك ‌ها و استراتژي ‌هاي كنترل عفونت در منطقه ضروري است. كلمات كليدي: اينتگرون‌ها؛ مقاومت به كلرامفنيكل؛ cat1؛ floR؛ باكتري‌هاي گرم منفي؛ عراق

236906

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ميكروب شناسي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

منصور صديقي، ابراهيم درويشي