ارزيابي فعاليت ضدميكروبي عصاره هاي لاروهاي Hermetia illucens و Tenebrio molitor ايمن سازي شده با باكتريهاي Escherichia coli و Pseudomonas aeruginosa

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

گياهپزشكي

كارشناسي ارشد

حشرات داراي نوعي سيستم ايمني ذاتي هستند كه به آن ها در پاسخ ايمني به عوامل بيماري زا كمك مي كند. در نتيجه اين پاسخ بيان پپتيدهاي ضدميكروبي است. بيان پپتيد هاي ضد ميكروبي در لاروهاي Hermetia illucens (HI) و Tenebrio molitor (TM) به طور قابل توجهي توسط فعال سازي ايمني ذاتي ناشي از عامل بيماري زا يا محرك افزايش مي يابد. هدف از اين مطالعه ارزيابي فعاليت ضدميكروبي عصاره هاي لارو مگس سياه سرباز(H. illucens) و كرم زرد آرد(T. molitor) عليه باكتري هاي Pseudomonas aeruginosa (ATCC8739) و Escherichia coli (ATCC9027) در شرايط قبل و بعد از ايمن سازي بود. عصاره اين دو لارو قبل و بعد از ايمن سازي پس از استخراج با استفاده از متانول به چهار فاز، فاز تام (FT)، فاز آبكي (FA)، فاز هگزان (FH) و فاز اتيل استات (Feth) جداسازي شد. سپس با استفاده از روش ميكروپليت براي فعاليت ضدميكروبي آزمايش شد. فعاليت ضدباكتريايي با استفاده از پنج غلظت عصاره در هر چاهك ميكروپليت در پنج غلظت 100، 200، 400، 500 و 1000 ميكروگرم بر ميلي ليتر در سه تكرار انجام شد. با استفاده از آزمون كدورت سنجي ميزان جذب نوري هريك از چاهك ها بدست آمد. نتايج حاصل از ارزيابي قبل از ايمن سازي نشان داد كه كمترين ميزان غلظت مهار %50 برابر با 50 ميكروگرم در فاز آبكي گروه E. coli – T. molitor مشاهده شد. اين نتيجه مي تواند قطبي بودن پپتيدهاي ضدميكروبي را تاييد كند كه عمدتاً در فاز آبكي يا فازهاي متانولي وجود دارند. همچنين نتايج، وابستگي اثر مهاري وابسته به دز را تأييد كردند، به‌گونه‌اي كه افزايش غلظت عصاره موجب كاهش معني‌دار جذب نوري و افزايش قدرت بازدارندگي شد. بعد از ايمن سازي نسبت به قبل از ايمن سازي تاثير قابل توجهي برروي فعاليت ضدميكروبي نداشت ولي عصاره ها اثر وابسته به دز خود را حفظ كرده بودند. به اين ترتيب كه با افزايش غلظت ميانگين جذب نوري كاهش يافته است. در نتايج بعد از ايمن سازي كمترين ميزان غلظت مهار %50 برابر با 390 ميكروگرم بر ميلي ليتر در فاز هگزان گروه P. aeruginosa – T. molitor نشان داده شده است. وجود اسيدهاي چرب در فاز هگزان مي تواند دليل بر فعاليت ضدميكروبي اين فاز باشد. اسيد چرب با ورود به غشا سلولي باكتري نفوذپذيري آن را افزايش داده و منجر به مرگ باكتري مي شود. نتايج اثر متقابل سه گانه لارو-باكتري، فاز عصاره گيري و دز نشان داد كه ايمن سازي با E. coli در لاروهاي T. molitor به ويژه در فاز تام و اتيل استات در دزهاي بالاتر، بازدارندگي را ايجاد كرده است. در مقابل ايمن سازي با P. aeruginosa ضعيف ترين اثر را در مهار باكتري ها داشت. ايمن سازي لارو حشرات به ويژه H. illucens يك روش نوين و موثر براي توليد انبوه تركيبات ضدميكروبي قوي است. اما در اين پژوهش مواردي نظير فعال سازي ناكامل مسيرهاي ايمني ذاتي، ميزان دز باكتري ايمن ساز، نوع عامل بيماري زا و زمان نامناسب استخراج عصاره بر موثر نبودن ايمن سازي مي تواند دخالت داشته باشد. اين يافته ها زمينه ساز استفاده كاربردي از پپتيدها و تركيبات زيست فعال لاروها در داروسازي و عليه عوامل بيماري زاي گياهي در صنعت كشاورزي حائز اهميت هستند.

236871

حشره شناسي

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان