عنوان
بررسي فراواني ژن‌هاي سيستم ترشحي نوع III در سويه‌هاي سودوموناس آئروژينوزا مقاوم به لووفلوكساسين جدا شده از عفونت‌هاي دستگاه ادراري
نويسنده اصلي
حيدر غضيان سوره ميري، لارا
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
ميكروبيولوژي
چكيده
زمينه و هدف: مقاومت به فلوروكينولون و حدت سيستم ترشحي نوع III (TTSS) به طور مستقل در عفونت هاي سودوموناس آئروژينوزا با پيامد هاي نامطلوب بيمار مرتبط هستند. در مطالعه حاضر، حدت جدايه هاي مقاوم به لووفلوكساسين در سويه هاي سودوموناس آئروژينوزا با تمركز بر حدت TTSS مقايسه شد.
مواد و روش‌ها: در مجموع 100 جدايه باليني سودوموناس آئروژينوزا از بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كردستان كردستان، غرب ايران جمع آوري شد. از روش انتشار ديسك براي ارزيابي الگوي مقاومت به آنتي بيوتيك ها استفاده شد و در نهايت وجود ژن هاي exoS، exoT، exoY و exoU با روش واكنش زنجيره اي پليمراز بررسي شد.
يافته ها: در اين مطالعه، 100 جدايه سودوموناس آئروژينوزا از بخش هاي مختلف گرفته شد. از مجموع 100 جدايه آزمايش شده، 56 جدايه (56٪) به سفتي زوكسيم و آزترئونام، 55 جدايه (55٪) به سيپروفلوكسين، 48 جدايه (48٪) به ايمي پنم، آميكاسين و پيپراسيلين-تازوباكتام، 47 جدايه (47٪) به مروپنم و لووفلوكساسين، 45 جدايه (45٪) به جنتامايسين، 34 جدايه (34٪) به سفتازيديم و 13 جدايه (13٪) به آزترئونام-آوي باكتام مقاوم بودند. از بين 47 جدايه مقاوم به لووفلوكساسين، 26 جدايه (55.3٪) داراي ژن exoT، 23 جدايه (48.9٪) داراي ژن exoS، 22 جدايه (46.8٪) داراي ژن exoU و 17 جدايه (36.1٪) داراي ژن exoY بودند.
نتيجه‌گيري: در نتيجه، آزترئونام-آوي باكتام مؤثرترين كينولون بود. استفاده بيش از حد اخير از فلوروكينولون منجر به افزايش مقاومت و افزايش حدت سودوموناس آئروژينوزا مقاوم به لووفلوكساسين شده است. اين داده ها نشان‌دهنده يك رابطه خاص بين ژنوتيپ exoU و مقاومت به فلوروكينولون است.
كلمات كليدي: سودوموناس آئروژينوزا، مقاومت آنتي بيوتيكي، آزترئونام- آوي باكتام، سيستم ترشحي تيپ 3، واكنش زنجيره اي پليمراز
شماره ركورد
236687
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
ميكروبيولوژي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
محمد رحيم زاده، آرزو طاهرپور