عنوان
آناليز فنوتيپي و ژنوتيپي مقاومت آنتي‌بيوتيكي در سويه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس جدا شده از بيماران و كاركنان مراقبت‌هاي بهداشتي در بيمارستان عمومي صلاح‌الدين، بغداد
نويسنده اصلي
جمال عباس، عبدالله
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
ميكروب شناسي
چكيده
زمينه و هدف: ظهور مقاومت آنتي بيوتيكي در استافيلوكوكوس اورئوس، به ويژه استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين (MRSA)تهديدي حياتي براي سلامت عمومي جهاني است و مراكز مراقبت‌هاي بهداشتي به عنوان مراكز انتقال عمل مي‌كنند. در عراق، داده هاي پراكنده در مورد مكانيسم هاي مقاومت و شيوع، مانع از استراتژي هاي مؤثر كنترل عفونت مي‌شود. اين مطالعه، پروفايل هاي مقاومت فنوتيپي و ژنوتيپي جدايه هاي استافيلوكوكوس اورئوس از بيماران بستري و كاركنان مراقبت هاي بهداشتي (HCWs) در بيمارستان عمومي صلاح الدين بغداد را ارزيابي كرد تا شكاف هاي موجود در نظارت منطقه اي را برطرف كرده و سياست هاي نظارتي را آگاه سازد.
مواد و روشها: يك مطالعه مقطعي در سال 2024 انجام شد و 100 جدايه استافيلوكوكوس اورئوس (50 مورد از بيماران، 50 مورد از كاركنان مراقبت هاي بهداشتي) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نمونه هاي باليني (سواب زخم، خون، خلط) و سواب بيني/دست از كاركنان مراقبت هاي بهداشتي با استفاده از پروتكل هاي استاندارد ميكروبيولوژيكي پردازش شدند. مقاومت فنوتيپي از طريق انتشار ديسك در برابر 12 آنتي‌بيوتيك (اگزاسيلين، سيپروفلوكساسين، اريترومايسين و غيره) و با پيروي از دستورالعمل‌هاي موسسه استاندارد هاي باليني و آزمايشگاهي ارزيابي شد. آناليز ژنوتيپي از PCR براي شناسايي ژن هاي mecA، blaZ، aac (6ʹ)-Ie-aph (2")-Ia و tetK استفاده كرد. مقايسه هاي آماري از آزمون هاي كاي دو (α = 0.05) استفاده كردند.
يافته ها: شيوع MRSA به طور كلي 72٪ بود، با اختلاف معني‌دار بين بيماران (80٪) و كاركنان مراقبت هاي بهداشتي (64٪). مقاومت فنوتيپي به اگزاسيلين (82.5٪ در بيماران در مقابل 64٪ در كاركنان مراقبت هاي بهداشتي)، سيپروفلوكساسين (71٪ در مقابل 52٪) و اريترومايسين (68.5٪ در مقابل 44٪) بيشترين بود. مقاومت چند دارويي (MDR) 78٪ از ايزوله‌ها را تحت تأثير قرار داد كه به طور نامتناسبي در سويه‌هاي MRSA مشاهده شد 80٪ MRSA مشتق از بيمار در مقابل 66٪ MRSA مشتق از كاركنان مراقبت هاي بهداشتي. از نظر ژنوتيپي، mecA غالب بود (89٪ در بيماران، 72٪ در كاركنان مراقبت هاي بهداشتي)، و پس از آن blaZ (83٪ در مقابل 68٪)، aac(6ʹ)-Ie-aph (2")-Ia (62٪ در مقابل 46٪) و tetK (58٪ در مقابل 34٪) قرار دارند. ايزوله هاي MRSA در مقايسه با S. aureus حساس به متي‌سيلين (MSSA)، ارتباط قوي تري با MDR و وقوع همزمان ژن هاي مقاومت نشان دادند.
نتيجه‌گيري: اين مطالعه، كاركنان مراقبت هاي بهداشتي را به عنوان مخازن بالقوه انتقال MRSA در بيمارستان هاي عراق برجسته مي‌كند كه با نرخ بالاي MDR و عوامل تعيين‌كننده مقاومت ژنتيكي تشديد مي‌شود. همگرايي مقاومت فنوتيپي و ژنوتيپي، فوريت اجراي برنامه‌هاي نظارت بر ضدميكروبي، غربالگري روتين كاركنان مراقبت هاي بهداشتي و اقدامات كنترل عفونت پيشرفته را برجسته مي‌كند. اين يافته ها پايه و اساسي براي اصلاحات سياست هاي منطقه اي فراهم مي‌كند و بر نياز به نظارت ژنومي براي مبارزه مؤثر با مقاومت آنتي‌بيوتيكي تأكيد دارد.
كلمات كليدي: استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين، مقاومت ضدميكروبي، عراق، كاركنان مراقبت‌هاي بهداشتي، ژن‌هاي مقاوم، مقاومت چند دارويي.
شماره ركورد
236602
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
ميكروب شناسي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
آرزو طاهرپور