بررسي پارامترهاي اپيدميولوژيك، كلينيكال، پاراكلينيكال و پيامدهاي بيماران سندرم نفروتيك اوليه مراجعه¬كننده به مراكز درماني سنندج در سال¬هاي 1392 تا 1402

زمينه و هدف: با توجه به عوارض بالاي سندرم نفروتيك و لزوم شناخت ويژگي¬هاي باليني و پاراكلينيكي جهت تصميم بهتر و سريع¬تر درماني، اين مطالعه با هدف تعيين پارامترهاي كلينيكي و پاراكلينيكي در بيماران مبتلا به سندرم نفروتيك اوليه تاييدشده با بيوپسي كه در عرض 11 سال اخير به مراكز درماني شهر سنندج مراجعه كرده بودند، انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه¬ي هم¬گروهي گذشته¬نگر، پرونده¬هاي باليني تمام بيماران مبتلا به گلومرولوپاتي اوليه تاييدشده با بيوپسي كليه مراجعه¬كننده به مراكز درماني آموزشي سنندج در سال¬هاي 1392 تا 1402، با توجه به معيارهاي ورود و به روش تمام¬شماري مورد بررسي قرار گرفت. اطلاعات كلينيكي و پاراكلينيكي افراد، ثبت شده و ارتباط آن¬ها با پيامد نهايي بيماري (بهبود/ مرحله نهايي بيماري كليوي (ESRD) بررسي گرديد. يافته‌ها: شايع¬ترين نوع بيماري، نفروپاتي ممبرانوس (MN) (4/61 درصد) بود. بيش¬تر افراد مورد بررسي، از بهبودي نسبي (1/57 درصد) برخوردار شده و 23 نفر (9/9 درصد) نيز، به سمت ESRD پيش رفتند. بر اساس تحليل رگرسيون لجستيك، ابتلا به نوع MN، سطح آلبومين سرم كم¬تر يا مساوي 4/3 گرم بر دسي¬ليتر، سطح كراتينين سرمي بالاتر يا مساوي 2/1 ميلي¬گرم بر دسي¬ليتر و مقادير فيلتراسيون گلومرولي برابر يا كم¬تر از 65 واحد، خطر بروز ESRD را به ترتيب، 886/38 (001/0 ‎> P)، 801/6 (001/0 = P)، 195/1 (043/0 = P) و 433/2 (027/0 = P) برابر افزايش داده بودند. نتيجه گيري: به طور كلي، مهم¬ترين عامل پيش¬روي افراد مبتلا به گلومرولوپاتي اوليه به سمت ESRD، به ترتيب شامل: ابتلا به نوع MN و سطح آلبومين سرمي كم¬تر يا مساوي 4/3 گرم بر دسي¬ليتر است. كلمات كليدي: گلومرولوپاتي اوليه؛ سندرم نفروتيك؛ پيامد نهايي

236534

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

داخلي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

محمدسعد فرقان