بررسي تاثير تجويز دگزامتازون بر پيشرفت مراحل زايمان در زنان باردار مراجعه كننده به بيمارستان بعثت سنندج در سال 1402

مقدمه: نقش دگزامتازون در پيشرفت زايمان در مراحل نهفته و فعال به‌طور گسترده مورد بحث قرار گرفته است. اين مطالعه با هدف ارزيابي تأثير دگزامتازون بر پيشرفت مراحل زايمان، پيامدهاي زايمان و سلامت نوزاد انجام شد. مواد و روش¬ها: اين كارآزمايي تصادفي كنترل‌شده چند مركزي شامل چهار گروه از زنان باردار بود: گروه اول (مداخله در مرحله فعال با دريافت دگزامتازون)، گروه دوم (مداخله در مرحله نهفته با دريافت دگزامتازون)، گروه سوم (كنترل در مرحله فعال) و گروه چهارم (كنترل در مرحله نهفته). شركت‌كنندگان به‌طور تصادفي در اين گروه‌ها قرار گرفتند. پيامدهاي اوليه شامل مدت‌زمان انتقال از مرحله نهفته به فعال، مدت‌زمان مرحله فعال، سرعت اتساع دهانه رحم و مدت‌زمان از مداخله تا زايمان بود. پيامدهاي ثانويه شامل ميزان سزارين، عوارض جانبي (خونريزي واژينال، افت ضربان قلب جنين) و پيامدهاي نوزادي (امتياز آپگار و بستري در NICU) بودند. يافته¬ها: در مجموع 120 شركت‌كننده در مطالعه شركت كردند كه 30 نفر در هر گروه قرار گرفتند. گروه اول كوتاه‌ترين مدت‌زمان مرحله فعال (1.91 ساعت، فاصله اطمينان 95٪: 1.52–2.30) را در مقايسه با ساير گروه‌ها تجربه كرد (0.0001P<‎). نرخ اتساع دهانه رحم نيز در گروه اول بالاترين مقدار را داشت (2.57 سانتي‌متر در ساعت، فاصله اطمينان 95٪: 2.13–3.01) كه به‌طور معناداري سريع‌تر از ساير گروه‌ها بود(0.0001P<‎). مدت‌زمان از مداخله تا زايمان در گروه اول كوتاه‌ترين مقدار را در مقايسه با گروه‌هاي دوم و سوم داشت (7.21 ساعت، فاصله اطمينان 95٪: 6.31–8.11) كه به‌طور معناداري كمتر از گروه دوم (9.32 ساعت، فاصله اطمينان 95٪: 8.23–10.41) و گروه سوم (9.05 ساعت، فاصله اطمينان 95٪: 8.15–9.95) بود (0.0001P<‎). علي‌رغم تفاوت‌هاي مشاهده‌شده در مدت‌زمان زايمان و پيشرفت آن، تفاوت معناداري در ميزان سزارين بين گروه‌ها ديده نشد (0.32P=). ، به‌طوري كه گروه سوم كمترين ميزان (0٪) و گروه اول كمترين ميزان در بين گروه‌هاي مداخله (3.33٪) را داشت. عوارض جانبي از جمله خونريزي واژينال و افت ضربان قلب جنين نادر بودند و تفاوت معناداري بين گروه‌ها نداشتند. امتياز آپگار نوزادان در تمام گروه‌ها بالا بود (دقيقه اول: 9.0، فاصله اطمينان 95٪: 8.8–9.2؛ دقيقه پنجم: 10.0، فاصله اطمينان 95٪: 9.9–10.0) و تفاوت معناداري بين گروه‌ها مشاهده نشد. نتيجه¬گيري: تجويز دگزامتازون در مرحله فعال زايمان به‌طور معناداري مدت‌زمان مرحله فعال را كاهش داد، مدت‌زمان مداخله تا زايمان را كوتاه‌تر كرد و سرعت اتساع دهانه رحم را افزايش داد، بدون اينكه تأثير نامطلوبي بر سلامت نوزاد يا افزايش عوارض جانبي داشته باشد.همچنين تزريق دگزامتازون در فاز نهفته باعث كوتاه شدن مدت زمان فاز فعال در مادران باردار شده است. مطالعات بيشتري براي تأييد اين يافته‌ها و بررسي اثرات طولاني‌مدت آن بر پيامدهاي مادر و نوزاد موردنياز است. ثبت كارآزمايي: اين مطالعه با شناسه IRCT20231002059592N1 ثبت شده است. كليدواژه‌ها: دگزامتازون، القاي زايمان، پيامدهاي مادري، پيامدهاي نوزادي، كارآزمايي باليني تصادفي‌شده. رنجبر، سونيا

236481

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

زنان و زايمان

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

زينب همتي، رويا مرداني