بررسي نقش ميانجي شفقت به ديگران در ارتباط بين صفات شخصيتي و كيفيت تدريس معلمان در كرونا

اين پژوهش با هدف بررسي نقش ميانجي شفقت به ديگران، در ارتباط بين صفات شخصيتي و كيفيت تدريس معلمان در دوران كرونا انجام شد. پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود و از لحاظ هدف در زمره پژوهش¬هاي¬كاربردي قرار دارد. جامعه آماري ¬پژوهش شامل كليه معلمان استان يزد بالغ بر 30000 نفر بود و از اين تعداد 210 نفر به روش نمونه¬گيري در دسترس انتخاب شدند. با توجه به شرايط كرونا، پرسشنامه¬ها به صورت برخط تهيه شد و از طريق پيام¬رسان¬هاي مجازي، در اختيار معلمان در دسترس، قرار گرفته شد. در اين پژوهش به منظور گردآوري¬ داده¬ها از پرسشنامه¬هاي ¬اطلاعات جمعيت¬شناختي، پنج عاملي شخصيت مك¬كري و كاستا (1992)، خودكارآمدي معلم وانگ و همكاران (2020) و شفقت به ديگران پومير و همكاران (2011)، استفاده شد. نتايج نشان داد از ميان ويژگي¬هاي شخصيتي، شاخص روان‌نژندي (01/0‎>P) و انعطاف¬پذيري (01/0‎>P) رابطه مثبت و معناداري با شفقت به ديگران داشتند. از طرفي، ويژگي شخصيت روان‌نژندي (01/0‎>P) و انعطاف¬پذيري (01/0‎>P) رابطه مثبت معناداري با كيفيت تدريس معلمان داشت. براساس يافته¬ها، شفقت به ديگران در ارتباط بين صفات شخصيتي و كيفيت تدريس معلمان در دوران كرونا مؤثر است.

236447

دانشگاه اردكان

متقي شكوفه mottaghi shekofe